Η ανηθικότητα του συνδικαλισμού και οι επιπτώσεις του στην ειρηνική συνεργασία της αγοράς

0
319
Ο συνδικαλισμός βασίζεται σε ξεκάθαρα λανθασμένες αρχές: τη θυσία ενός τμήματος των εργαζομένων για να επωφεληθεί ένα άλλο.
Ο συνδικαλισμός βασίζεται σε ξεκάθαρα λανθασμένες αρχές: τη θυσία ενός τμήματος των εργαζομένων για να επωφεληθεί ένα άλλο.

Αν συμφωνούμε με τον ισχυρισμό του Emerson ότι τα ανήθικα μέσα δεν μπορούν να επιτύχουν ηθικούς σκοπούς, αυτές οι συμπεριφορές θα μας οδηγήσουν να επαναξιολογήσουμε τον ισχυρισμό πως ο συνδικαλισμός ευνοεί τους εργαζομένους συνολικά.

Του Gary M. Galles

Απόδοση: Ευθύμης Μαραμής

Κάθε Εργατική Πρωτομαγιά (Κάθε πρώτη δευτέρα του Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ), τα συνδικάτα απαιτούν τα εύσημα για τα οφέλη κάθε εργαζομένου, εξομοιώνοντας τα οφέλη των μελών των συνδικάτων με οφέλη όλων των εργαζομένων. Ωστόσο, αυτό είναι αδύνατο να συμβιβαστεί με αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα όταν απειλείται κάποιο ειδικό συνδικαλιστικό προνόμιο, όπως με τη νομοθεσία σχετικά με το «δικαίωμα στην εργασία» – τα συνδικάτα στρέφονται γρήγορα σε απειλές, εκφοβισμό και βία εναντίον άλλων εργαζομένων. Στην πραγματικότητα, τα συνδικάτα βασίζονται πάντοτε σε εξαναγκασμό, πραγματικό ή μέσω απειλών, ώστε να αποκομίζουν κέρδη σε βάρος άλλων εργαζομένων, μειώνοντας τους μισθούς που μπορούν να κερδίσουν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι και αυξάνοντας τις τιμές που καταβάλλουν ως καταναλωτές.

Αν συμφωνούμε με τον ισχυρισμό του Emerson ότι τα ανήθικα μέσα δεν μπορούν να επιτύχουν ηθικούς σκοπούς, αυτές οι συμπεριφορές θα μας οδηγήσουν να επαναξιολογήσουμε τους ισχυρισμούς των συνδικάτων πως ευνοούν τους εργαζομένους συνολικά. Ένας εξαιρετικός οδηγός βρίσκεται στα γραπτά του φιλοσόφου Auberon Herbert, ο οποίος είδε ξεκάθαρα τις συνέπειες του συνδικαλισμού στο έργο του «The True Line of Deliverance», πάνω από έναν αιώνα πριν:

«Ο συνδικαλισμός βασίζεται σε ξεκάθαρα λανθασμένες αρχές: τη θυσία ενός τμήματος των εργαζομένων για να επωφεληθεί ένα άλλο.»
«[Ένα μη μέλος] … αποτελεί πραγματικό κίνδυνο για τον συνδικαλιστή, καθώς όταν προκύπτει οποιαδήποτε διαμάχη, μπορεί να πάρει τη θέση του στην απασχόληση… Εδώ αρχίζει ο πειρασμός της εξαναγκαστικής επιβολής».
«Ακριβώς όπως μια επαγγελματική ένωση σημαίνει ένα είδος πολέμου με εκείνους στον ίδιο επαγγελματικό κλάδο… [που] δεν θέλουν να γίνουν αποδεκτοί, έτσι σημαίνει και πόλεμο στην εργασία που αφορά στην απασχόληση των συνδικαλιστών».
«[καθώς] οι συνδικαλιστές περιορίζουν την παραγωγή… η εργασία άλλων επαγγελμάτων θα ανταλλάσσεται για λιγότερα … Χρησιμοποιώντας τη θέση τους, οι συνδικαλιστικοί μονοπωλητές εκμεταλλεύονται τους συναδέλφους τους σε χαμηλότερη τιμή, ενώ χρεώνουν υψηλότερο τίμημα για τον εαυτό τους».
«Υπάρχουν πολλές άλλες μορφές περιορισμού που αναδύονται κάθε φορά που οι άνθρωποι αρχίζουν να ρυθμίζουν ο ένας τις συνθήκες απασχόλησης του άλλου […] επειδή ο πρώτος περιορισμός είναι ατελής χωρίς το δεύτερο και ο δεύτερος χωρίς τον τρίτο και επειδή οι άνθρωποι που αρχικά επέβαλαν περιορισμούς, αποκτούν την ψυχολογία να προβούν σε περιορισμούς όταν βρίσκονται απέναντι σε κάθε δυσκολία».
«[Ορισμένοι] μισθοί κάποιων μπορεί να αυξηθούν για κάποιο χρονικό διάστημα … όμως είναι αυτή η αύξηση μια επαρκής αποζημίωση για την πολεμική κατάσταση που δημιουργείται μεταξύ ανθρώπων του ίδιου επαγγελματικού κλάδου, μεταξύ διαφορετικών εμπορικών κλάδων και μεταξύ εργοδότη και απασχολούμενου; Για όλη την ατομική ταλαιπωρία, τους περιορισμούς και για την απώλεια της ατομικής ελεύθερης δράσης; ​Για όλες τις αυθαιρεσίες που διαπράττονται από όσους διαθέτουν εξουσία και για τους πειρασμούς που προκύπτουν για τον εξαναγκασμό άλλων ανθρώπων;»
«Είναι προς το συμφέρον όλων […] να καταστήσουν την αγορά καθολικά ελεύθερη για όλους. Δεν εννοώ ότι ο Α και ο Β πρέπει να δέχονται απασχόληση με όρους διαφορετικούς από αυτούς που εγκρίνουν οι ίδιοι, αλλά ότι δεν πρέπει να δημιουργήσουν φραγμούς γύρω από την εργασία τους, παρεμποδίζοντας τον Γ να αποδεχτεί όρους που οι ίδιοι απέρριψαν. Αυτή είναι η πραγματική αρχή της εργασίας, η καθολική ατομική επιλογή».
«Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν μόνοι τους περισσότερα από όσα αποφέρει μια ανοικτή και ελεύθερη αγορά, παρά μόνο εις βάρος άλλων εργαζομένων […] Παίρνοντας περισσότερα, ο συνδικαλιστής συμπεριφέρεται με κάτι πολύ κοντά στην ανεντιμότητα, αφού επιβάλει εξαναγκαστικά αυτή την υψηλότερη τιμή εις βάρος άλλων εργαζομένων.»
«Αφήστε κάθε άνθρωπο ελεύθερο να καθορίσει τη δική του τιμή εργασίας. Σε περίπτωση σοβαρής διαφωνίας μεταξύ εργοδότη και των απασχολουμένων του, το εργατικό συνδικάτο θα απομακρύνει όλους τους εργαζομένους που επιθυμούν να φύγουν. Αλλά δεν θα υπάρχει καμία προσπάθεια που να αποτρέπει τον εργοδότη να αποκτήσει νέα εργατικά χέρια. Δεν θα υπήρχε καμία απεργία, κανένα μπλόκο, κανένας εξαναγκασμός άλλων ανθρώπων, ούτε στιγματισμός κάποιου συναδέλφου επειδή ήταν έτοιμος να δεχτεί χαμηλότερο μισθό. Όλα αυτά θα παρέμεναν τελείως ελεύθερα για κάθε άνθρωπο ώστε να πράξει σύμφωνα με ό, τι ήταν σωστό κατά την κρίση του. Αν ο εργοδότης είχε συμπεριφερθεί άσχημα, η πραγματική τιμωρία θα έπεφτε επάνω σε αυτόν. Όσοι επιθυμούσαν να εγκαταλείψουν την υπηρεσία του θα το έκαναν. Κανένας άνθρωπος δεν έχει δικαίωμα να προχωρήσει πέρα από αυτά όσον αφορά τις εργασιακές διαφορές. Μπορεί να αποχωρήσει από την εργασία του, αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να εμποδίσει τους άλλους να αποδεχθούν αυτή την εργασία.»

Συμπερασματικά

Ο Auberon Herbert προέκρινε μια αδιαμφισβήτητη περίπτωση ελευθερίας, η οποία θα επέτρεπε μεγαλύτερη παραγωγή και αυξημένα εισοδήματα, αντί για καταναγκαστικό μονοπωλιακό συνδικαλισμό, του οποίου οι περιορισμοί βλάπτουν τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Αν το καταλάβουμε αυτό, θα αναγνωρίσουμε άμεσα τον εξαναγκασμό ως εγγενές στοιχείο του συνδικαλισμού και όχι ως κάτι που παρουσιάζεται σε μεμονωμένες περιστασιακές περιπτώσεις. Θα βλέπαμε τις συνέπειές του συνδικαλισμού ως επιβλαβείς και όχι ως επωφελείς όπως διαφημίζονται. Και δεν θα αποδεχόμασταν τα ανήθικα αυτά μέσα που οδηγούν σε ανήθικους σκοπούς.

***

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Foundation for Economic Education

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Δείτε σχετικά με τα καρτέλ του συνδικαλισμού: