Οικονομικά παντού και πολιτική πουθενά: Τα οφέλη της Ελβετικής αποκέντρωσης

0
274
Πριν από το σύνταγμά του 1848, η Ελβετία ήταν μια συνομοσπονδία κρατών, καθένα εκ των οποίων ήταν κυρίαρχο και ανεξάρτητο, δεσμευμένα μεταξύ τους με μια συνθήκη κοινής άμυνας για την αντιμετώπιση εξωτερικών εχθρών. Ως χώρα, ήταν η πιο οικονομικά αναπτυγμένη στην Ευρώπη.

Ίσως είναι οι Ελβετοί, με την παράδοση της αποκέντρωσης, της επικουρικότητας, της ατομικής πρωτοβουλίας και της ελεύθερης αγοράς ιδεών, οι οποίοι θα εφαρμόσουν την καινοτομία στο concept του έθνους-κράτους.

Του

Απόδοση: Ευθύμης Μαραμής

Εισαγωγή

Υπάρχει κάποια ελπίδα στον δυτικό κόσμο, ότι οι μεμονωμένοι πολίτες μπορούν να αποκτήσουν κάποια ελευθερία από την αδίστακτη και τυραννική ανάπτυξη του κράτους;  Οι κρατικές δαπάνες, μια πρακτική ενίσχυσης της εξουσίας του κράτους πάνω μας, αυξάνονται κάθε χρόνο, εκτός από μερικές μικρές παύσεις. Η κατάσταση των πολιτών γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Έχουμε απειροελάχιστες επιλογές και πολύ μικρή επιρροή σε σχέση με τους φόρους που πληρώνουμε, την υγειονομική μας περίθαλψη, την ενέργεια, την παροχή ύδρευσης και τα κόστη μας, για να μην αναφέρουμε τους κοινωνικούς κανόνες με τους οποίους μας περιορίζει το κράτος. Ο αριθμός των ρυθμίσεων και των κανονισμών, επίσης, αυξάνεται κάθε χρόνο και πολύ λίγοι κανόνες καταργούνται. Το κράτος μας περιορίζει όλο και περισσότερο καθημερινά.

Υπάρχει μια δυτική χώρα από την οποία μπορούμε να πάρουμε μια γεύση ελπίδας. Αυτή η χώρα είναι η Ελβετία. Σε μια μικρή χώρα με ελάχιστα οφέλη προερχόμενα από φυσικούς πόρους, εκτός από το νερό, ο λαός έχει δημιουργήσει ένα υψηλό επίπεδο ευημερίας βασισμένος στην καινοτομία και τον δημιουργικό καπιταλισμό.

100% οικονομικά 0% πολιτική

Πριν από το σύνταγμά του 1848, η Ελβετία ήταν μια συνομοσπονδία κρατών, καθένα εκ των οποίων ήταν κυρίαρχο και ανεξάρτητο, δεσμευμένα μεταξύ τους με μια συνθήκη κοινής άμυνας για την αντιμετώπιση εξωτερικών εχθρών. Ως χώρα, ήταν η πιο οικονομικά αναπτυγμένη στην Ευρώπη. Είχε θρησκευτική και εθνική ποικιλομορφία, ήταν εξαιρετικά καινοτόμα και εξαιρετικά παραγωγική. Οι Ουγενότοι που εκδιώχθηκαν από τη Γαλλία μετά από θρησκευτικούς πολέμους, ξεκίνησαν την ελβετική βιομηχανία ρολογιών και Γερμανοί προτεστάντες που διέφυγαν από την καταπίεση των καθολικών ίδρυσαν μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις. Υπήρχε εστίαση στη γνώση και την εκπαίδευση για να αντισταθμιστεί η έλλειψη φυσικών πόρων και οι Ελβετοί ήταν παγκοσμίως διασυνδεδεμένοι και δραστήριοι έμποροι.

«Τα οικονομικά κυριαρχούσαν παντού και η πολιτική πουθενά» ήταν μια φράση που χρησιμοποιούταν για να περιγράψει αυτό το παραγωγικό, δραστήριο, καινοτόμο, αποκεντρωμένο εμπορικό έθνος στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα. Μια υπέροχη εικόνα οικονομικής ελευθερίας, ανεμπόδιστης από την πολιτική εκμετάλλευση.

Η Ελβετία μπόρεσε να διατηρήσει ορισμένα από αυτά τα χαρακτηριστικά παρά τις ασχήμιες και την λεηλασία του εικοστού αιώνα. Έμεινε στο χρυσό νομισματικό κανόνα μέχρι το 1999 και αντιστάθηκε στη διεθνοποίηση έως ότου προσχώρησε στον ΟΗΕ το 2002. Στην πραγματικότητα, η διεθνοποίηση είναι αυτό που έχει διαβρώσει τη μοναδικότητα της Ελβετίας ως έθνος. Η εισροή στη χώρα διεθνιστικά προσανατολισμένων MBA’s και η μαφία McKinsey, ωθούν την Ελβετία προς τον ευτελέστερο κοινό παρονομαστή κρατισμού και παρεμβατισμού. Η ΕΕ επιδιώκει να επιβάλει στην Ελβετία την υπογραφή διμερούς συμφωνίας, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει τις Βρυξέλλες να επιβάλουν σταδιακά τον πολυπολιτισμικό σοσιαλισμό τους, όπως έκαναν και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Παρ’ όλα αυτά, η Ελβετία διαθέτει τουλάχιστον έξι διαρθρωτικά πλεονεκτήματα, τα οποία θα τη διατηρήσουν μπροστά από τους μέτριους αντιστοίχους της για κάποιο χρονικό διάστημα.

1) Αποκέντρωση

Η Ελβετία παραμένει μια συνομοσπονδία 26 καντονιών. Το σύστημα είναι πιο συγκεντρωτικό από ο, τι ήταν πριν το 1848, αλλά οι λειτουργίες της κεντρικής κυβέρνησης είναι περιορισμένες. Υπάρχει εθνικό σύνταγμα, εθνική στρατιωτική δύναμη και δυνάμεις ασφαλείας, ενιαίο νόμισμα και κεντρική τράπεζα και εθνική εξωτερική πολιτική. Αλλά οι άνθρωποι μπόρεσαν να διατηρήσουν περιορισμένες τις εξουσίες της κεντρικής κυβέρνησης σε μεγαλύτερο βαθμό από ο, τι οι ΗΠΑ. Ο James Madison υποσχέθηκε, αλλά το σύνταγμα του απέτυχε να τηρήσει τις υποσχέσεις. Οι Ελβετοί τα έχουν καταφέρει καλύτερα.

2) Επικουρικότητα

Η επικουρικότητα είναι η αρχή της επίλυσης όλων των προβλημάτων και των ζητημάτων στο κατώτατο επίπεδο. Οι περισσότεροι φόροι επιβάλλονται σε επίπεδο δήμων και καντονιών. Η ομοσπονδιακή απορρόφηση, περιορίζεται στο 20% περίπου των συνολικών πληρωμών φόρων. Αυτό περιορίζει σημαντικά το κτήνος της κεντρικής κυβέρνησης. Οι πολίτες ασχολούνται περισσότερο με τις τοπικές κυβερνήσεις τους, όσον αφορά τις αποφάσεις τους για τη φορολογία και τις δαπάνες. Μπορούν να ψηφίσουν με τα πόδια τους, να μετακομίσουν δηλαδή σε μια άλλη πόλη ή καντόνι, αν αισθάνονται ότι θα βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης τους.

3) Άμεση Δημοκρατία

Στην Ελβετία, οι άνθρωποι είναι κυρίαρχοι. Ένας τρόπος με τον οποίο διατηρείται η κυριαρχία τους είναι τα τακτικά δημοψηφίσματα, στα οποία ο λαός ψηφίζει για θέματα εθνικής πολιτικής, νόμων και προτεινόμενων συνταγματικών αλλαγών. Υπάρχει συνήθως υψηλό ποσοστό συμμετοχής των ψηφοφόρων σε αυτά τα δημοψηφίσματα και ο λαός αντιμετωπίζει με σοβαρότητα τον άμεσο δημοκρατικό έλεγχο της κυβέρνησης.

4) Ελεύθερο εμπόριο

Υπάρχει ελάχιστη συζήτηση για το ελεύθερο εμπόριο στην Ελβετία. Το ελεύθερο εμπόριο είναι απολύτως απαραίτητο. Είναι μια χώρα που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές βασικών προϊόντων – ενέργεια, τρόφιμα, εμπορεύματα. Ως εκ τούτου, ανέπτυξε μια στρατηγική εξαγωγικών κλάδων: μοναδικά προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής αξίας που ικανοποιούν την παγκόσμια ζήτηση. Τα Ελβετικά ρολόγια αποτελούν  ένα περίφημο παράδειγμα. Σήμερα, αναπτύσσονται οι βιοτεχνολογίες και άλλα είδη τεχνολογιών. Πάντα, το ελεύθερο εμπόριο ήταν μια δεσμευτική προϋπόθεση για την ευημερία της Ελβετίας.

5) Ουδετερότητα

Στην εξωτερική πολιτική και τη διπλωματία, η Ελβετία είναι γνωστή για την ουδετερότητα της και την μη επιθετικότητα. Ακολουθεί το παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο – η δημιουργία εχθρών θα ήταν αντιπαραγωγική. Η Ελβετία έχει στρατό και υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, αλλά μόνο για άμυνα εναντίον εξωτερικών εισβολέων. Ο πόλεμος είναι ο κυριότερος εχθρός της οικονομικής προόδου και η πολιτική ανασυγκρότηση μετά από πόλεμο αποτελεί συχνά χειρότερη καταστροφή από τις φυσικές καταστροφές του ίδιου του πολέμου. Η Ελβετία τα έχει αποφύγει όλα αυτά.

6) Επιχειρηματική καινοτομία

Η Ελβετία κατατάσσεται αρκετά ψηλά στον κατάλογο των χωρών που παρέχουν ευκολία στην επιχειρηματική δραστηριότητα, αν και η κατάταξή της επιδεινώθηκε στον 21ο αιώνα. Είναι εύκολο να ξεκινήσει κάποιος μια επιχείρηση, η φορολογία είναι σχετικά χαμηλή και η νομοθεσία είναι διάφανη. Πολλές διεθνείς επιχειρήσεις επιλέγουν την Ελβετία ως έδρα τους. Η καινοτομία ενσωματώνεται στην εκπαίδευση και σε ένα δίκτυο ερευνητικών κέντρων, που αντιπροσωπεύουν επενδύσεις σε ανθρώπινο κεφάλαιο και σε γνώση. Είναι βασικά συστατικά του ατομικού ψυχισμού και των εθνικών θεσμών.

Δεν είναι τέλεια αλλά είναι καλύτερη

Η Ελβετία δεν είναι σε καμία περίπτωση τέλεια ως έθνος-κράτος. Το όλο concept των εθνών-κρατών είναι επιζήμιο για τις ζωές των ατόμων που ζουν και διαμορφώνονται σε αυτά και το concept απαιτεί πολλές διορθωτικές καινοτομίες. Ίσως είναι οι Ελβετοί, με την παράδοση της αποκέντρωσης, της επικουρικότητας, της ατομικής πρωτοβουλίας και της ελεύθερης αγοράς ιδεών, οι οποίοι θα εφαρμόσουν την καινοτομία. Δηλαδή, εάν δεν τους συντρίψουν οι διεθνιστές της ΕΕ, του ΟΗΕ, του ΔΝΤ και της McKinsey πριν την εφαρμόσουν. Είναι τα οικονομικά έναντι της πολιτικής. Ελπίζουμε να επικρατήσουν παντού τα οικονομικά και πουθενά η πολιτική, αλλά αποδεικνύεται αδύνατο να διατηρηθεί για καιρό κάτι τέτοιο. Το γεγονός ότι τα οικονομικά επικράτησαν κάποτε στην Ελβετία, μας κάνει να ελπίζουμε ότι θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν την επικράτηση τους και πάλι.

***

 

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.