Οι οικονομικές και ηθικές επιπτώσεις της βίαιης αναδιανομής πλούτου

0
131
Εξετάζοντας τις ηθικές συνέπειες της αναδιανομής, βλέπουμε και πάλι πως μέρος της κοινωνίας έδωσε ένα δικαίωμα που ποτέ δεν είχε σε έναν τρίτο για να το εκτελέσει για λογαριασμό της. Με την βίαιη κατάσχεση ξένης περιουσίας παραβιάζονται και πάλι τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των πολιτών, αφού μεγάλο μέρος των πολιτών δεν συναίνεσαν σε κάτι τέτοιο.
Εξετάζοντας τις ηθικές συνέπειες της αναδιανομής, βλέπουμε και πάλι πως μέρος της κοινωνίας έδωσε ένα δικαίωμα που ποτέ δεν είχε σε έναν τρίτο για να το εκτελέσει για λογαριασμό της. Με την βίαιη κατάσχεση ξένης περιουσίας παραβιάζονται και πάλι τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των πολιτών, αφού μεγάλο μέρος των πολιτών δεν συναίνεσαν σε κάτι τέτοιο.

Οι συνέπειες της πολιτικά επιβεβλημένης αναδιανομής έχουν σοβαρό οικονομικό και ηθικό κόστος για τα μέλη της κοινωνίας που τιμούν την ιδιωτική ιδιοκτησία.

 Από τη σελίδα του facebook «φιλελέρας»

Εισαγωγή

Εξετάσαμε σε προηγούμενα άρθρα το θέμα της διατίμησης σε ανώτατες και κατώτατες τιμές καθώς και το θέμα ανταγωνισμού-διαπλοκής. Συνεχίζοντας, εξετάζουμε ένα άλλο θέμα στρέβλωσης, αυτό της πολιτικά επιβεβλημένης αναδιανομής. Ο πολιτικός Α θέλοντας να δώσει μια λύση στα οικονομικά προβλήματα που μαστίζουν την κοινωνία που τον ψήφισε να δώσει λύσεις και να προστατέψει, αποφασίζει να δώσει επιδόματα για να βοηθήσει τις οικονομικά αδύναμες τάξεις απονέμοντας λίγη «κοινωνική δικαιοσύνη». Γιατί όχι άλλωστε; «Οι πλούσιοι πολίτες της κοινωνίας μας οφείλουν (?) να βοηθήσουν τους πιο αδύναμους αφού από την εκμετάλλευσή τους οι πλούσιοι παίρνουν όλο το κέρδος τους».

Τα οικονομικά της αναδιανομής

Επιδίδεται λοιπόν σε ένα φοροσαφάρι, αφαιρώντας αυθαίρετα περιουσία, που αποκτήθηκε όπως είδαμε μέσα από εθελοντικές συναλλαγές αξίας για το αμοιβαίο συμφέρον, προκειμένου να αναδιανέμει ένα μέρος του «άδικου» πλούτου των πλούσιων στους οικονομικά πιο αδύναμους. Με αυτόν τον τρόπο «θα αυξηθεί η κατανάλωση οπότε θα αυξηθεί και η παραγωγή, η οποία με την σειρά της θα δημιουργήσει καινούργιες θέσεις εργασίας. Έτσι θα διορθωθεί αυτή η απογοητευτική κατάσταση που προκάλεσαν οι κακοί καπιταλιστές με την απληστία τους και θα επικρατήσει η κοινωνική δικαιοσύνη και πάλι στην κοινωνία μας».

Αν διαβάσατε και τα τρία προηγούμενα άρθρα και κατανοήσατε πλήρως την συλλογιστική, τότε οι μηχανισμοί σκέψης σας θα πρέπει ήδη να επεξεργάζονται το ντόμινο αρνητικών συνεπειών που κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει και θα έχουν συναγάγει το συμπέρασμα στο οποίο θα καταλήξει αυτό το άρθρο. Αλλά για χάρη όσων δεν είχαν τον χρόνο ή την ευκαιρία να τα αφομοιώσουν ακόμα, ας το δούμε και μαζί.

Όπως γνωρίζουμε ήδη, όλες οι «αγορές», η κατανάλωση δηλαδή, ξεκινάνε από την παραγωγή, και πιο συγκεκριμένα την παραγωγή έργου/αξίας. Ο παραγωγός Β πήρε ένα προσωπικό οικονομικό ρίσκο με το να επιδοθεί στην παραγωγή ή παροχή του αγαθού Χ ελπίζοντας πως οι συνάνθρωποι του θα θέλουν να ανταλλάξουν κάτι αντίστοιχης αξίας με την αξία που θεωρούν πως θα κερδίσουν αγοράζοντας το. Οπότε γνωρίζουμε a priori πως η συλλογιστική του πολιτικού είναι εσφαλμένη και θα οδηγήσει σε διαφορετικό αποτέλεσμα από αυτό που υπόσχεται, δηλαδή δεν θα αυξηθεί ούτε η παραγωγή ούτε η κατανάλωση ενός αγαθού αφού για τα επιπλέον χρήματα που έχουν οι οικονομικά αδύναμοι πολίτες δεν προσέφεραν στην κοινωνία με την παραγωγή έργου αντίστοιχης αξίας με το αντίτιμο του αγαθού.

Επειδή λοιπόν ο πολιτικός είναι «προοδευτικός», οι πιο οικονομικά εύρωστοι πολίτες θα επιμεριστούν το μεγαλύτερο βάρος αυτών των φόρων μαζί με τους παραγωγούς/προμηθευτές αγαθών, που σημαίνει πως πλέον το κέρδος τους σε κάθε συναλλαγή θα είναι ακόμα μικρότερο. Αυτό σε συνδυασμό με τις συνέπειες της διατίμησης θα μειώσει ακόμα πιο πολύ τον λόγο κόστους-κέρδους κάτι που θα προκαλέσει την όξυνση των συνεπειών που προκάλεσε η διατίμηση, που σημαίνει μειωμένη παραγωγή παράλληλα με την αύξηση της ανεργίας ενώ οι τυχεροί που κράτησαν τις θέσεις τους επωμίζονται μεγαλύτερο φόρτο εργασίας προκειμένου να παραμείνει η επιχείρηση στην αγορά. Αυτό με την σειρά του θα απαιτήσει μεγαλύτερη πρόσβαση στα πορτοφόλια των πολιτών για πιο αποφασιστικά μέτρα στην επιδίωξη απονομής κοινωνικής δικαιοσύνης, κάτι που ήδη γνωρίζουμε πως δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση προς το καλύτερο.

Οι οριακοί παραγωγοί/προμηθευτές, αυτοί δηλαδή που δουλεύουν ήδη με τόσο μικρό περιθώριο κέρδους που η παραμικρή αλλαγή μπορεί να τους καταστήσει ζημιογόνους, θα ρίξουν και αυτοί την ποιότητα των προϊόντων τους προκειμένου να αναπληρώσουν το χαμένο τους κέρδος και η κατάσταση θα συνεχίζει να χειροτερεύει αφού όλοι οι υπόλοιποι, την στιγμή που το κράτος μοιράζει λεφτά θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση αυξάνοντας τις δικές τους τιμές, και κάπως έτσι το επίδομα που σκοπό είχε να βοηθήσει την κοινωνία θα ενισχύσει τα ολιγοπώλια και τα μονοπώλια αφού η επιβίωση μιας επιχείρησης σε αυτήν την αγορά καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη.

Στο μεταξύ η γραφειοκρατία που θα έχει δημιουργηθεί για την αρπαγή και αναδιανομή του ξένου πλούτου, θα κρατήσει και αυτή ένα μέρος από τη λεία για να αμειφθεί για την «εργασία» της. Η μεγάλη διαφορά εδώ είναι πως η γραφειοκρατική «εργασία» δεν παρήγαγε κάποιο έργο, και δεν προσέφερε κάποια παραπάνω αξία στην κοινωνία, για την οποία οι πολίτες θα έδιναν κάποιο χρηματικό αντίτιμο εθελοντικά. Και από την στιγμή που κάποιος δεν είναι διατεθειμένος να πληρώσει εθελοντικά για την «εργασία» του γραφειοκράτη, συνεπώς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε και το κόστος της «εργασίας» του. Ξεκάθαρα λοιπόν, το ποσό που θα πληρώνονται οι γραφειοκράτες είναι αυθαίρετο, οπότε και ο μισθός τους είναι προϊόν αισχροκέρδειας σε βάρος της κοινωνίας.

Ηθικές συνέπειες

Εξετάζοντας τις ηθικές συνέπειες ενός τέτοιου μέτρου, βλέπουμε και πάλι πως μέρος της κοινωνίας έδωσε ένα δικαίωμα που ποτέ δεν είχε σε έναν τρίτο για να το εκτελέσει για λογαριασμό της. Με την βίαιη κατάσχεση ξένης περιουσίας παραβιάζονται και πάλι τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των πολιτών, αφού μεγάλο μέρος των πολιτών δεν συναίνεσαν σε κάτι τέτοιο. Και αφού η περιουσία αποκτήθηκε με εργασία, με την ανταλλαγή μέρους της ζωής των δηλαδή, αυτό σημαίνει πως ο πολιτικός στην ουσία τους εξαναγκάζει να εργάζονται για ένα μέρος της ζωής τους ώστε να εξυπηρετούν αυτούς που λαμβάνουν τα επιδόματα. Οπότε συμπεραίνουμε πως ο κολεκτιβισμός που υπαινίσσεται ο πολιτικός Α στις προεκλογικές του δηλώσεις είναι στην ουσία δουλεία.

Η βία φέρνει βία όμως, και το μέρος του πληθυσμού που θα πληρώσει το μεγαλύτερο κομμάτι αυτών των φόρων θα αισθάνεται δικαιολογημένα έχθρα και περιφρόνηση για τους αποδέκτες των επιδομάτων και τους πολίτες που ψήφισαν τον πολιτικό, κάτι που θα επιδεινώσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις εμπιστοσύνης μετά την διατίμηση. Και αντίστοιχα, οι οικονομικά αδύναμοι που πια δεν θα μπορούν να βρουν εύκολα εργασία και αγαθά σε προσιτές τιμές, θα αισθάνονται έχθρα, φθόνο και αδικία απέναντι στους οικονομικά πιο ισχυρούς συμπολίτες τους γεννώντας, αν δεν υπάρχουν ήδη, κοινωνικές/ταξικές εντάσεις.

 

***

Η σελίδα «φιλελέρας» προωθεί τις ελεύθερες αγορές και τον αναρχοκαπιταλισμό στο facebook. Μπορείτε να την παρακολουθήσετε κάνοντας κλικ εδώ.

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.