Σοσιαλισμός, ελεύθερη αγορά και κορονοϊός – Η Νότια Κορέα δίνει μαθήματα στην Ιταλία

0
1501

Η ιατρική περίθαλψη στη Νότια Κορέα, πέτυχε αυτό που δεν μπόρεσε να επιτύχει το σύστημα της Ιταλίας – να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την πανδημία

 

Του Matthew Tanous

Ο COVID-19 αναπτύσσεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Ταξιδιωτικοί περιορισμοί επιβάλλονται παντού, καθώς άνθρωποι έχουν ήδη τεθεί σε καραντίνα, ενώ ανησυχούν για τη δουλειά τους και τις οικογένειές τους. Εκδηλώσεις ακυρώνονται, καταστήματα κλείνουν και σε ορισμένες περιπτώσεις ολόκληρες χώρες έχουν τεθεί σε απομόνωση.

Αλλά μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή, εξελίσσεται ένα πείραμα σε πραγματικό χρόνο, το οποίο αφορά τη δυνατότητα ανταπόκρισης των κρατικών συστημάτων υγείας σε ένα τέτοιο πρόβλημα. Τα αποτελέσματα φαίνονται να μην είναι καλά. Μπορούμε να παρατηρήσουμε τις περιπτώσεις της Ιταλίας και της Νότιας Κορέας για να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο (12/3/2020), η Ιταλία έχει 15.113 κρούσματα ενώ η Νότια Κορέα έχει 7.869 κρούσματα. Ωστόσο, ο αριθμός των κρουσμάτων στη νότια Κορέα αυξάνεται με σχετικά ήπιο ρυθμό ~ 100 περιπτώσεις ημερησίως, ενώ στην Ιταλία προστέθηκαν 2.500 κρούσματα μόνο σήμερα. (Τα δεδομένα σχετικά με την εξάπλωση του νέου κοροναϊού προέρχονται από σχετική ιστοσελίδα που παρακολουθεί την πορεία του.) Συνολικά, η Ιταλία και η Νότια Κορέα έχουν παρόμοιους πληθυσμούς (περίπου 60 εκατομμύρια και 50 εκατομμύρια αντίστοιχα), αν και η νότια Κορέα έχει περίπου το ένα τρίτο του μεγέθους της Ιταλίας όσον αφορά τη γεωγραφική έκταση.

Η Ιταλία αντιμετωπίζει ταχύτατη εκθετική ανάπτυξη επιβεβαιωμένων κρουσμάτων, παρά την απομόνωση ολόκληρης της χώρας με απαγορεύσεις κυκλοφορίας, κλείσιμο καταστημάτων και ταξιδιωτικούς περιορισμούς και με ιδιαίτερη έμφαση στην παροχή περίθαλψης. Αντίθετα, ακόμα και με μια θρησκευτική σέκτα να διαδίδει ουσιαστικά σκόπιμα τον ιό στη χώρα, η Νότια Κορέα βρήκε ισχυρό βηματισμό περιορισμού του COVID-19. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτή τη διαφορά στην αποτελεσματικότητα, αλλά ορισμένοι από αυτούς συνδέονται άμεσα με το βαριά κοινωνικοποιημένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στην Ιταλία σε σχέση με αυτό της Νότιας Κορέας.

Το υγειονομικό σύστημα της Νότιας Κορέας

Παρόλο που η Νότια Κορέα διαθέτει ένα κρατικό μονοπωλιακό σύστημα που παρέχει καθολική ασφάλιση υγείας, αυτή η κρατική ασφάλιση δεν καθορίζει τις τιμές στην αγορά υγειονομικής περίθαλψης. Τα νοσοκομεία και οι κλινικές συνήθως επιβαρύνουν τους ασθενείς με επιπλέον πληρωμή από αυτή που καλύπτει η ασφάλιση του κράτους, γεγονός που έχει οδηγήσει πολλούς Κορεάτες να αποκτήσουν ιδιωτική ασφάλιση για να καλύψουν τη διαφορά. Η ιστοσελίδα Korea Bizwire, αναφέρει ότι οκτώ στους δέκα Κορεάτες διαθέτουν τέτοια ασφάλιση, με τον μέσο Κορεάτη να πληρώνει 120.000 γουόν (περίπου 120 δολάρια) το μήνα.

Η υγειονομική φροντίδα παρέχεται από ένα σύνολο νοσοκομείων που ανήκουν κατά 94% σε ιδιώτες, με μοντέλο λειτουργίας την αμοιβή ανά υπηρεσία και χωρίς άμεσες κρατικές επιδοτήσεις. Πολλά από αυτά τα νοσοκομεία διευθύνονται από φιλανθρωπικά ιδρύματα ή ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία στη χώρα ήταν 1.185 το 2002 και εκτινάχτηκαν σε 3.048 το 2012. Το αποτέλεσμα είναι 10 νοσοκομειακά κρεβάτια ανά 1.000 άτομα, περισσότερα από διπλάσια του μέσου όρου του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και σχεδόν τριπλάσια από αυτά της Ιταλίας. Αυτά τα ιδιωτικά νοσοκομεία χρεώνουν επίσης σημαντικά χαμηλότερες τιμές (μεταξύ 30-85% της τιμής) σε σχέση με τα αμερικανικά νοσοκομεία (από τα οποία επίσης απαιτείται συχνά να λάβουν από την κυβέρνηση «πιστοποιητικό αναγκαιότητας» πριν από την κατασκευή τους, ανάλογα με την πολιτεία).

Το υγειονομικό σύστημα της Ιταλίας

Στην Ιταλία, αντίθετα, οι χειρουργικές επεμβάσεις και η νοσηλεία παρέχονται από δημόσια νοσοκομεία ή από συμβεβλημένα ιδιωτικά και είναι εντελώς δωρεάν για όλους. Αυτό το κόστος πληρώνεται εξ ολοκλήρου από την εθνική υγειονομική υπηρεσία – Servizio Sanitario Nazionale (SSN) όπως και οι οικογενειακές ιατρικές υπηρεσίες. Οι χρόνοι αναμονής μπορεί να είναι έως και μερικοί μήνες για τα μεγάλα δημόσια νοσοκομεία, αν και είναι κάπως μικρότεροι για τα μικρά ιδιωτικά που είναι συμβεβλημένα με συμβάσεις παροχής υπηρεσιών με την SSN. Οι δημόσιοι και ιδιωτικοί ιατρικοί πάροχοι προσφέρουν επιλογές «ελεύθερης αγοράς» στις οποίες ο ασθενής μπορεί να πληρώσει άμεσα, αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια και συνεπώς συμβάλλει πολύ λίγο στα νοσοκομειακά έσοδα. Οι επείγουσες υπηρεσίες είναι πάντα δωρεάν.

Οι χρόνοι αναμονής και άλλοι δείκτες ποιότητας είναι σημαντικά χειρότεροι στο νότο της χώρας, ενώ οι ασθενείς συχνά πηγαίνουν στη βόρεια Ιταλία για καλύτερη φροντίδα. Οι γιατροί που αποφοιτούν από ιταλικές ιατρικές σχολές φεύγουν συχνά από τη χώρα και οι Ιταλοί πολιτικοί επιδιώκουν να το αντιμετωπίσουν αυτό μειώνοντας την είσοδο στις ιατρικές σχολές. Η Ιταλία αντιμετώπιζε συνεχιζόμενη έλλειψη εργαζομένων στον τομέα της υγείας ακόμη και πριν πληγεί η χώρα από τον COVID-19. Ο αριθμός  των νοσοκομείων στη χώρα μειώνεται σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες, από 1.321 το 2000 σε 1.063 το 2017. Οι τιμές του εθνικού συστήματος υγείας της Ιταλίας καθορίστηκαν κάτω από τα επιτόκια της αγοράς με σκοπό την εξοικονόμηση χρημάτων για την υγειονομική περίθαλψη και τα αποτελέσματα, όπως αναμενόταν, είναι μια de facto διατίμηση – ένας κρατικός έλεγχος των τιμών.

Συμπέρασμα

Επί του παρόντος, το ιταλικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης συγκλονίζεται από τα δεκάδες χιλιάδες κρούσματα του COVID-19. Οι υπεύθυνοι δίνουν προτεραιότητα στους νέους, αφήνοντας τους ανθρώπους που κινδυνεύουν περισσότερο από τον ιό στη μοίρα τους. Οι περισσότεροι το αποδίδουν αυτό στη σοβαρότητα της πανδημίας. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν κάτι διαφορετικό. Καταδεικνύουν μια κατάσταση που επιδεινώνεται πολύ περισσότερο λόγω της εξάρτησης από την κεντρικά σχεδιασμένη κρατική υγειονομική περίθαλψη, που διαχειρίζεται το κόστος με de facto διατίμηση και ελέγχους τιμών και όχι με σύστημα ελεύθερης αγοράς. Παρόλο που η Νότια Κορέα παρέχει ένα βασικό κοινωνικοποιημένο δίχτυ ασφαλείας, είναι επίσης ένα από τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης που ομοιάζει με σύστημα ελεύθερης αγοράς, υπερβαίνοντας σε σημαντικό βαθμό και το αμερικανικό σύστημα (το οποίο περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό περιορισμών στην προσφορά που οδηγούν  σε αύξηση του κόστους και πλήττει τη διαθεσιμότητα). Ως αποτέλεσμα, η ιατρική περίθαλψη στη Νότια Κορέα πέτυχε αυτό που δεν μπόρεσε να επιτύχει το  ήδη ανεπαρκές σύστημα της Ιταλίας – να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την πανδημία και να καταφέρει να την ελέγξει χωρίς να τεθεί ολόκληρη η χώρα σε καραντίνα.

Αν οι πολιτικοί επιθυμούν να χειριστούν αποτελεσματικά περιπτώσεις ανάλογες του COVID-19, καλά θα κάνoυν να πάρουν μαθήματα από τη Νότια Κορέα και να αρχίσουν την απελευθέρωση της αγοράς υγειονομικής περίθαλψης.  Αυτό δεν θα επιλύσει άμεσα τα προβλήματα, αλλά σίγουρα θα μειωθούν οι αρνητικές συνέπειές, βελτιώνοντας παράλληλα την ικανότητα του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους κρίσεις. Θα είχε επίσης το πλεονέκτημα της γενικής μείωσης του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης.

 

***

Ο Matthew Tanous είναι επαγγελματίας προγραμματιστής λογισμικού με στενό ενδιαφέρον για τα οικονομικά, την ιστορία, τη φιλοσοφία και την επιστήμη. Είναι ο κύριος συντελεστής του blog Disinthrallment .

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Ludwig von Mises

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.