Οι κυβερνητικοί γραφειοκράτες δεν μπορούν να διαχειριστούν αυτή την κρίση

0
352

Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, οι κυβερνητικοί γραφειοκράτες δεν είναι ικανοί να παράγουν πραγματικό πλούτο. Δεν είναι δουλειά της κυβέρνησης αυτό.

 

Του Frank Shostak

Απόδοση στα Ελληνικά: Νίκος Μαρής

Μέσα στο αναδυόμενο οικονομικό χάος της πανδημίας του COVID-19, οι πολίτες αναζητούν λύσεις από τις κυβερνήσεις για να αποφευχθεί η επερχόμενη οικονομική καταστροφή.

Οι περισσότεροι οικονομικοί εμπειρογνώμονες ακούν με κατανόηση τις ανησυχίες αυτές και παροτρύνουν τις αρχές να προωθήσουν τεράστιες ποσότητες χρήματος στο σύστημα. Έτσι, στις ΗΠΑ, η κεντρική τράπεζα ξεκίνησε μία ένεση ρευστότητας ύψους 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Ταυτόχρονα, κυβερνητικοί αξιωματούχοι επιβάλλουν δρακόντεια μέτρα για την απομόνωση του πληθυσμού, η οποία ελπίζεται να σταματήσει την εξάπλωση του ϊού.

Ακόμη και αν κάποιος αποδεχτεί ότι η πλήρης απομόνωση του πληθυσμού θα επιβραδύνει την εξάπλωση του ιού, αυτό θα μειώσει αναπόφευκτα και την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών που απαιτούνται στην οικονομία – που απαιτούνται δηλαδή για τη στήριξη της ζωής και της ευημερίας των ανθρώπων. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα, το αποτέλεσμα του οποίου είναι πιθανόν να είναι πολύ χειρότερο από τη ζημία του ιού.

Η απάντηση των περισσότερων ειδικών είναι πως ο ρόλος της κυβέρνησης είναι να οργανώσει τον πόλεμο ενάντια στον ιό. Ακόμα και αν συμφωνούσαμε με αυτή την αντίληψη, το ερώτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι: πώς θα χρηματοδοτηθούν τα μέτρα για την αντιμετώπιση του ιού;

Ανύπαρκτη οικονομία σημαίνει ανύπαρκτη δράση. Οι κυβερνήσεις δεν έχουν δικά τους χρήματα

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι κυβερνήσεις διαθέτουν κάποιους επιπλέον πόρους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μια περίοδο κρίσης. Δυστυχώς, αυτό είναι ένα απατηλό όνειρο. Οι κυβερνήσεις δεν διαθέτουν πόρους εκτός από εκείνους που αποσπούν από τον ιδιωτικό τομέα. Το γεγονός ότι επί του παρόντος ο εγκλεισμός των πολιτών ισοδυναμεί επίσης με ένα απόλυτο πάγωμα της δραστηριότητας του ιδιωτικού τομέα, σημαίνει απλά ότι οι κυβερνήσεις δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τον ιό για πολύ καιρό ακόμα.

Ως εκ τούτου, μια πιο λογική λύση στο πρόβλημα είναι να αφήσουμε τη ζωή να συνεχιστεί με την απελευθέρωση της οικονομίας από το πλήρες κλείδωμα. Σε αντίθεση με την αντίληψη ότι οι κυβερνητικοί γραφειοκράτες γνωρίζουν καλύτερα προς ποια κατεύθυνση να στρέψουν την οικονομία, τα μόνα άτομα που ξέρουν πώς να χειριστούν την τρέχουσα κρίση είναι οι επιχειρηματίες. Μόνο αυτοί μπορούν να δημιουργήσουν τις υποδομές που θα επιτρέψουν στα άτομα να συνυπάρξουν με τον κοροναϊό, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών όχι μόνο συνεχίζεται αλλά και επεκτείνεται.

Η ανθρώπινη ευρηματικότητα λειτουργεί καλύτερα κατά τη διάρκεια περιόδων μεγάλων και κρίσιμων προκλήσεων. Εάν, ωστόσο, οι γραφειοκράτες εξουδετερώσουν την ικανότητα των ατόμων να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που επιβάλλει ο κοροναϊός, τότε ο σύγχρονος κόσμος, όπως τον γνωρίζουμε, θα μπορούσε να επιστρέψει στην λίθινη εποχή.

Η νομισματική επέκταση δεν θα βοηθήσει τις προβληματικές επιχειρήσεις. Η απελευθέρωση πόρων θα το κάνει

Όσον αφορά το θέμα του να διατηρηθούν ζωντανές διάφορες επιχειρήσεις που χρήζουν επείγουσας βοήθειας, η κυβέρνηση θα μπορούσε να αποδεσμεύσει τους απαραίτητους πόρους περικόπτοντας σημαντικά τις δαπάνες της. Οι πόροι που θα απελευθερωθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα καταλήξουν στην πραγματική οικονομία και οι μηχανισμοί παραγωγής πλούτου θα πάρουν γρήγορα μπρος .

Με περισσότερο πλούτο θα ήταν πολύ πιο εύκολο να αντιμετωπίσουμε τις παρενέργειες του ιού. Στο εταιρικό επίπεδο, κάθε διευθύνων σύμβουλος γνωρίζει ότι το κλειδί για την επιβίωση είναι η πολύ ισχυρή καθαρή αξία, δηλαδή πως η διαφορά μεταξύ της αξίας των περιουσιακών στοιχείων και της αξίας των υποχρεώσεων της πρέπει να αυξηθεί.

Για να μπορέσουν οι εταιρείες να επιτύχουν στην αποστολή τους να εξασφαλίζουν μια διαρκώς αυξανόμενη καθαρή αξία, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται είναι η μαζική εκτύπωση χρημάτων. Τέτοιες ενέργειες μόνο στρεβλώνουν την κατανομή των πόρων και αποδυναμώνουν περαιτέρω τον μηχανισμό της δημιουργίας πλούτου, μειώνοντας την δυνατότητα των ανθρώπων να αντιμετωπίσουν τις ζημιές που προκάλεσε ο ιός.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να κάνουν στην άκρη

Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ο κοροναϊός, αλλά οι αντιδράσεις των κρατών έναντι του κοροναϊού. Σε αντίθεση με τη διαδεδομένη αντίληψη του κοινού, οι κυβερνητικοί γραφειοκράτες δεν είναι ικανοί να παραγάγουν πλούτο. Δεν είναι δουλειά της κυβέρνησης αυτό.

Κανείς δεν εκπλήσσεται που η αντίδραση των γραφειοκρατών στον κοροναϊό, είναι να αυξήσουν τους περιορισμούς και τους ελέγχους, καθώς και να προβούν σε νομισματικές επεκτάσεις. Αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν.

Ωστόσο, για χάρη της ευημερίας των πολιτών, πρέπει να ζητήσουμε από τους γραφειοκράτες να εγκαταλείψουν το πεδίο της μάχης και να επιτρέψουν στον ιδιωτικό τομέα να αναλάβει τα καθήκοντά του για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις νέες προκλήσεις.

 

***

Ο Frank Shostak, είναι οικονομικός σύμβουλος και η εταιρεία του παρέχει σε βάθος αξιολογήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών και των παγκόσμιων οικονομιών, εφαρμόζοντας τις αρχές της Αυστριακής Σχολής Οικονομικής σκέψης. 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Ludwig von Mises

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.