Η νέα δημοκρατία θεσπίζει αστυνομία σκέψης και υπουργεία αλήθειας

0
529

Το να έχει το δικαίωμα η «νέα δημοκρατία» να λογοκρίνει απόψεις που η ίδια θεωρεί «συνωμοσιολογικές» είναι, ούτως ή άλλως, κάτι πολύ επικίνδυνο.

 

Του Τηλέμαχου Χορμοβίτη

Τελικά, η «Νέα Δημοκρατία» είναι το μοιραίο κόμμα για την ελευθερία του λόγου στην χώρα μας. Ενώ ήδη κουβαλάει στην πλάτη της τον ντροπιαστικό και λογοκριτικό «αντιρατσιστικό νόμο» που μας ταλαιπωρεί ακόμη, σήμερα ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης και οι διδυκτιακοί χαφιέδες του, παρέπεμψαν στον αρμόδιο Εισαγγελέα αναρτήσεις από τα social media και δημοσιεύσεις από μικρά sites, που, όπως έκρινε ο υπουργός, προωθούν «θεωρίες συνωμοσίας» σχετικά με την πανδημία του κορωνοϊου και παροτρύνουν τον κόσμο να μην εφαρμόζει τους σχετικούς νόμους της πολιτείας.

Εν αναμονή των δικαστικών ενεργειών, ας έχουμε υπ’όψιν μας ότι τα σχετικά άρθρα του Ποινικού Κώδικα που αφορούν την «διέγερση σε ανυπακοή» ή τη «διασπορά ψευδών ειδήσεων» έχουν τις ρίζες τους στην ταραγμένη μετεμφυλιακή περίοδο και τα χρόνια της δικτατορίας και χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον από τα τότε καθεστώτα για να διωχθούν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι. Διακεκριμένοι νομικοί υποστηρίζουν πως τα άρθρα αυτά είναι γενικά και αόριστα και έρχονται σε σύγκρουση με την ελευθερία του λόγου και γι’ αυτό έχουν ζητήσει την κατάργησή τους ή έστω την, όσο το δυνατόν, πιο στενή ερμηνεία τους. Δεν αρκεί, λοιπόν, απλά η προτροπή : «Μην πληρώνετε πρόστιμα για τις μάσκες!» αλλά πρέπει να συρρέουν και άλλες προϋποθέσεις. Όπως γράφει ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου του ΑΠΘ, Ιωάννης Μανωλεδάκης στο βιβλίο του «Επιβουλή της Δημόσιας Τάξης» :

«H σωστή…συστηματική ερμηνεία (αυτών των άρθρων)….θα πρέπει να αναζητά σε κάθε περίπτωση την πρόκληση αποτελέσματος από την ενέργεια του δράστη, και αν ακόμη δεν τυποποιείται τούτο ρητά στη διατύπωσή τους, που είτε θα μπορεί να θέσει ή να θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη σε ορισμένο τόπο και χρόνο, δημιουργώντας κοινωνικά «ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα», είτε θα την διασαλεύει, αναιρώντας το αγαθό τούτο.»

Και φυσικά, σε καμιά περίπτωση, όπως υποστηρίζει ο Μανωλεδάκης στο ίδιο βιβλίο, δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόποινη διέγερση ούτε η σκληρή κριτική εναντίον κάποιου νόμου ή διατάγματος, ούτε η προπαγάνδα για την κατάργησή του, τα οποία άλλωστε συνιστούν αναφαίρετα δικαιώματα του πολίτη σε ένα φιλελεύθερο και δημοκρατικό πολίτευμα. (δυστυχώς αυτό δεν είναι καθόλου αυτονόητο αν κρίνω από κάποιες λυπηρές αναρτήσεις κομματικών εγκάθετων στο διαδίκτυο που ζητούσαν συλλήψεις και δικαστήρια για όποιον αμφισβητεί την κυβερνητική πολιτική στο μέτωπο του κορωνοϊου)

Eπιπλέον, το να έχει το δικαίωμα η «νέα δημοκρατία» να λογοκρίνει απόψεις που η ίδια θεωρεί «συνωμοσιολογικές» είναι, ούτως ή άλλως, κάτι πολύ επικίνδυνο λόγω της υποκειμενικότητας του όρου. Όμως ανακύπτουν και μια σειρά από ζητήματα που συνδέονται με την συγκεκριμένη πανδημία. Όταν σήμερα κορυφαίοι επιστήμονες είναι διχασμένοι και διαφωνούν μεταξύ τους σε μια σειρά από θέματα σχετικά με τον κορωνοϊο, τί μπορεί να θεωρηθεί «θεωρία συνωμοσίας» και τι όχι ; Σε μια κρίση, όπου τα δεδομένα αλλάζουν μέρα με τη μέρα, τα πάντα είναι ρευστά και η επιστημονική έρευνα εξελίσσεται συνεχώς, τι είναι «fake news» και τι δεν είναι; Στην πραγματικότητα, απόψεις που θεωρούνταν «ψεκασμένες» πριν τρεις μήνες, σήμερα θεωρούνται μάλλον mainstream.

Έτσι, αν ακολουθούσαμε τη «λογική» Χρυσοχοϊδη , τον Μάρτιο η κυβέρνηση θα έπρεπε να λογοκρίνει ως «ψεκασμένο» όποιον ζητούσε να μην ακούμε τον κύριο Τσιόδρα και να φοράμε μάσκες (ο κύριος Τσιόδρας έλεγε τον Απρίλιο πως οι μάσκες είναι επικίνδυνες), ενώ τον Ιούλιο η λογοκρισία θα έπρεπε να ισχύει γι’ αυτούς που λένε το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή «Πετάξτε τις μάσκες!».

Tον Μάρτιο, προφανώς, θα έπρεπε να στέλνονται στη Δικαιοσύνη ως «συνωμοσιολόγοι που διαδίδουν fake news» όσοι αμφισβητούσαν τα επίσημα στοιχεία που έδειχναν τη θνητότητα του κορωνοϊου στο 3% με 4%, όταν σήμερα οι περισσότεροι επιστήμονες παραδέχονται ότι η θνητότητα είναι μικρότερη του 1%. Επίσης, πιθανόν κάποιοι κυβερνητικοί μουτζαχεντίν να σου πουν ότι χρειάζεται επέμβαση εισαγγελέα για όποιον διαδίδει «συνωμοσιολογικά σενάρια» πως οι νεκροί του κορωνοϊου είναι λιγότεροι από τον επίσημο αριθμό, έλα όμως που η ίδια η βρετανική κυβέρνηση έχει ξεκινήσει έρευνα μετά την αποκάλυψη κορυφαίων επιστημόνων πως οι θάνατοι από κορωνοϊο είναι φουσκωμένοι γιατί περιλαμβάνουν οποιονδήποτε είχε σε κάποια στιγμή βρεθεί θετικός στον ιό, ακόμη και αν στο μεταξύ είχε αναρρώσει πλήρως.

Kαι τελικά, ποιές είναι οι απόψεις που «μπορεί να θέσουν τη δημόσια υγεία σε κίνδυνο»; Το να επιχειρηματολογώ εναντίον του λοκντάουν ή της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας ανήκει σε αυτές; Kαι αν ναι, αυτό δεν σημαίνει ότι ουσιαστικά απαγορεύεται έτσι κάθε κριτική στις κυβερνητικές πολιτικές με πρόσχημα τη δημόσια υγεία;

Με τη σημερινή της ενέργεια η κυβέρνηση μας βάζει σε επικίνδυνα μονοπάτια και δυστυχώς επιβεβαιώνει όλους εμάς που από την αρχή προειδοποιούσαμε ότι η κρίση του κορωνοϊου θα χρησιμοποιηθεί από τα κράτη για να φιμώσουν τις διαφορετικές απόψεις και να περιορίσουν τις ελευθερίες μας.

 

***

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.