Η Ελλάδα χρειάζεται οικονομική ελευθερία και όχι οικονομική βοήθεια.

0
2812
Σύμφωνα με το
Σύμφωνα με το "The Hertage Foundation", o δείκτης οικονομικής ελευθερίας της Ελλάδας βρίσκεται στο 57,3, κατατάσσοντας την οικονομία της στην 115η στον δείκτη του 2018. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 43η θέση μεταξύ 44 χωρών στην Ευρώπη και η συνολική της βαθμολογία παραμένει κάτω από τους περιφερειακούς και παγκόσμιους μέσους όρους.

Όσοι δίνουν αναπτυξιακά κεφάλαια σε ξένες χώρες, πρέπει να επικεντρωθούν στην εξασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων και στην οικονομική ελευθερία των ανθρώπων, όχι στη διανομή βοήθειας μέσω των πολιτικών μηχανισμών των κυβερνήσεων αυτών των χωρών.

 

  

Του Patrick Tyrrell και του Ευθύμη Μαραμή

Η οικονομική ελευθερία σχετίζεται άμεσα με την ευημερία της κοινωνίας

Ο Δείκτης Οικονομικής Ελευθερίας για το 2018, μια ετήσια μελέτη που κατατάσσει 180 χώρες σχετικά με την οικονομική τους ελευθερία, δημοσιεύτηκε από το Heritage Foundation. Τα αποτελέσματα, όταν συνδυάζονται με τα στοιχεία για τη φτώχεια από την Παγκόσμια Τράπεζα, δείχνουν ότι οι κάτοικοι χωρών που απολαμβάνουν υψηλά επίπεδα οικονομικής ελευθερίας, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να υποφέρουν από έντονη φτώχεια.

Στην πραγματικότητα, όπως φαίνεται στο διάγραμμα, το οποίο αντανακλά τις 122 χώρες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα πρόσφατα στοιχεία σχετικά με τη φτώχεια, οι κάτοικοι χωρών που δεν απολαμβάνουν οικονομική ελευθερία, είναι περίπου τριάντα φορές πιο πιθανό να επιβιώνουν με λιγότερα από 1,90 δολάρια την ημέρα από ό,τι οι άνθρωποι που είναι οικονομικά πιο ελεύθεροι.

Στις χώρες που κατατάσσονται στην πρώτη πεντάδα, λιγότερο από το 1% του πληθυσμού (κατά μέσο όρο) επιβιώνει με 1,90 δολάρια ανά ημέρα ή και λιγότερο. Αντίστροφα, σε χώρες που κατατάσσονται στην τελευταία πεντάδα, το 27% του πληθυσμού ζει κατά μέσο όρο με 1,90 δολάρια την ημέρα.

Αυτό το κατώτατο επίπεδο αντιπροσωπεύεται από χώρες που πλήττονται από την καταπίεση της οικονομικής ελευθερίας όπως το Τόγκο, το Τσαντ και ο Νίγηρας. Στο Τόγκο, περίπου το 50% του πληθυσμού ζει με 1,90 δολάρια την ημέρα ή λιγότερο. Στο Τσαντ, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με 1,90 δολάρια την ημέρα ανέρχεται σε 38,4%. Στο Νίγηρα, είναι στο 45,5%, από το 2014.

Η οικονομική βοήθεια δεν αποτελεί λύση αλλά πρόβλημα

Αυτά τα ευρήματα δεν θα πρέπει να παραβλεφθούν όταν οργανώσεις όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή η Παγκόσμια Τράπεζα αποστέλλουν βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Τέτοιες ενισχύσεις συχνά αγνοούν τις παραβιάσεις της οικονομικής ελευθερίας από τις κυβερνήσεις και τους δικτάτορες.

Οι ισχυροί της εξουσίας που παραβιάζουν τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας ή του κυρίαρχου δικαίου για να παραμείνουν στην εξουσία, λαμβάνουν δισεκατομμύρια δολάρια σε ξένη βοήθεια από πλούσιες χώρες επί δεκαετίες. Οι κυβερνήσεις αυτές χρησιμοποιούν συχνά αυτή τη βοήθεια για να θεμελιώσουν τις δυνάμεις τους στην εξουσία. Αυτοί οι ισχυροί της εξουσίας, συχνά λαμβάνουν αυτές τις ξένες ενισχύσεις, ενώ την ίδια στιγμή στερούν από τους ανθρώπους της χώρας τους την οικονομική ελευθερία που θα χρειαζόταν για να τερματιστεί η εξάρτηση από την ξένη βοήθεια.

Ο William Easterly, στο βιβλίο του «Η τυραννία των εμπειρογνωμόνων», εξηγεί πώς αυτό συνέβη σε διαφορετικές περιόδους από τις αρχές του 20ου αιώνα, προκαλώντας βίαιες συνέπειες σε χώρες όπως η Κίνα, η Κολομβία, η Αιθιοπία και το Σουδάν, μεταξύ άλλων. Αυτή η αδικία συνεχίζεται σε μέρη όπου η ξένη βοήθεια δίδεται απλόχερα ανεξάρτητα από το αν επικρατεί το κυρίαρχο δίκαιο και η οικονομική ελευθερία.

Όσοι δίνουν αναπτυξιακά κεφάλαια σε ξένες χώρες, πρέπει να επικεντρωθούν στην εξασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων και στην οικονομική ελευθερία των ανθρώπων, όχι στη διανομή βοήθειας μέσω των πολιτικών μηχανισμών των κυβερνήσεων αυτών των χωρών. Η οικονομική ελευθερία – και όχι η οικονομική βοήθεια και οι πιστώσεις – είναι η αποδεδειγμένη καταπακτή διαφυγής από έναν κατά τα άλλα ατέρμονα βρόχο φτώχειας.

Τα χάλια της Ελλάδας

Σύμφωνα με το «The Heritage Foundation», o δείκτης οικονομικής ελευθερίας της Ελλάδας βρίσκεται στο 57,3, κατατάσσοντας την οικονομία της στην 115η στον δείκτη του 2018. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 43η θέση μεταξύ 44 χωρών στην Ευρώπη και η συνολική της βαθμολογία παραμένει κάτω από τους περιφερειακούς και παγκόσμιους μέσους όρους.

H Ελλάδα στα «κόκκινα» στον χάρτη «θερμότητας» του δείκτη για την οικονομική ελευθερία του Heritage Foundation. Aποτελεί την χειρότερη οικονομία της Ευρώπης η οποία χαρακτηρίζεται σοσιαλιστική και κυρίως ανελεύθερη. Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί δραματικά στα χρόνια των μνημονίων διάσωσης του Ελληνικού κράτους.

Ο δημόσιος τομέας εξακολουθεί να καταναλώνει περισσότερο από 50% του ΑΕΠ και η Ελλάδα συνεχίζει να αντιμετωπίζει ένα τρομακτικό φορτίο χρέους και σοβαρή διάβρωση της ανταγωνιστικότητας. Η άκαμπτη αγορά εργασίας εμποδίζει την παραγωγικότητα και την αύξηση της απασχόλησης και η διαφθορά παραμένει μεγάλο πρόβλημα. Η οικονομία είναι όμηρος ισχυρών συνδικάτων και το κρατικιστικό μοντέλο των κυβερνήσεων της υπονομεύει την επιχειρηματικότητα.

Υπάρχουν νόμοι για την προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, ωστόσο, δεν εφαρμόζονται.

Με τις κυβερνήσεις να επικεντρώνονται στην αποφυγή της πολιτικής ή οικονομικής τους κατάρρευσης, ελάχιστη προσοχή έχει δοθεί στη βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος των επιχειρήσεων που κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρώπης. Το εργατικό δίκαιο είναι περιοριστικό και η κινητικότητα του εργατικού δυναμικού απούσα. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να διατηρεί ορισμένους άμεσους ελέγχους των τιμών για αγαθά και υπηρεσίες, ενώ ορισμένα καλά διαπλεκόμενα ειδικά συμφέροντα, λαμβάνουν συνεχείς επιδοτήσεις.

Σαφώς, δεν απέχει πολύ από την περιγραφή των χωρών του τρίτου κόσμου η χώρα μας. Τα μνημόνια, αντί να βελτιώσουν την κατάσταση, έχουν βυθίσει την Ελλάδα στον πάτο της οικονομικής καταπίεσης. Η συνεχιζόμενη διάσωση των Ελληνικών κυβερνήσεων από την Ευρωπαϊκή ένωση, έχει συμβάλει στον εντεινόμενο περιορισμό της οικονομικής ελευθερίας, στην καταπάτηση, στη δήμευση και στην αμφισβήτηση της ατομικής ιδιοκτησίας.

Για την Ελλάδα, δεν αποτελεί λύση η συνεχιζόμενη διάσωση των κυβερνήσεων της και ισχύουν όσα αναφέρει ο Patrick Tyrell:

Οι ισχυροί της εξουσίας που παραβιάζουν τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας ή του κυρίαρχου δικαίου για να παραμείνουν στην εξουσία, λαμβάνουν δισεκατομμύρια σε ξένη βοήθεια και πιστώσεις από πλούσιες χώρες. Οι κυβερνήσεις αυτές χρησιμοποιούν συχνά αυτή τη βοήθεια για να θεμελιώσουν τις δυνάμεις τους στην εξουσία. Όσοι δίνουν αναπτυξιακά κεφάλαια σε ξένες χώρες, πρέπει να επικεντρωθούν στην εξασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων και της οικονομικής ελευθερίας των ανθρώπων και όχι στη διανομή βοήθειας μέσω των πολιτικών μηχανισμών των κυβερνήσεων αυτών των χωρών.

 

***

Διαβάστε περισσότερα:

Άρθρο δημοσιευμένο στην Daily Signal. Η ενότητα για την Ελλάδα, η μετάφραση και η επιμέλεια του γραφήματος είναι του Ευθύμη Μαραμή

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.