Πόσες ζωές θα θυσιάσουν οι πολιτικοί στο όνομα του COVID-19;

0
302
Αστυνομικοί στην Ινδία χτυπούν άντρα που βγήκε για ψώνια
Αστυνομικοί στην Ινδία χτυπούν άντρα που βγήκε για ψώνια

Η «σωτηρία έστω και μιας μόνο μιας ζωής» από τον κορωνοϊό δεν είναι χωρίς κόστος σε άλλες ζωές. Δυστυχώς, η πραγματική φύση αυτού του κόστους παραβλέπεται.

 

Του Bradley Thomas

Aπόδοση στα Ελληνικά: Νίκος Μαρής

Κατά τη διάρκεια του τρέχοντος απαγορευτικού λόγω του covid-19, θα έδινα αρκετά χρήματα για να δω να ρωτούν έστω κι έναν μόνο δημόσιο αξωματούχο:

«Πόσες ζωές είστε διατεθειμένοι να θυσιάσετε για να αποτρέψετε έναν θάνατο από κορωνοϊό;»

Ο Thomas Sowell έχει γράψει επανειλημμένα ότι στον πραγματικό κόσμο των πεπερασμένων πόρων δεν υπάρχουν λύσεις, παρά μόνο αντισταθμίσεις. Η συζήτηση για το κλείδωμα της οικονομίας έχει επικεντρωθεί ως τώρα σε αυτήν την αντιστάθμιση μεταξύ της σωτηρίας ανθρώπινων ζωών, και μιας προσωρινής κρίσης στην οικονομία.

Όπως έγραψε πρόσφατα ο Tom Woods , «Το ακούσαμε από τον Andrew Cuomo, κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, και από πολλούς ανθρώπους έκτοτε: «αν σώσουμε ακόμη και μία ζωή με όλα αυτά τα δρακόντεια μέτρα, αυτό θα σημαίνει ότι άξιζαν τον κόπο».

Αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερα ζητήματα πέρα από αυτό. Το ίδιο το κλείδωμα κοστίζει ζωές, ίσως περισσότερες απ’ ό,τι ο ιός ο ίδιος.

Όσοι εναντιώνονται στα απαγορευτικά, αδικούν τον εαυτό τους όταν επικεντρώνονται σχεδόν αποκλειστικά στη σημασία της «επανεκκίνησης της οικονομίας», ως σαν να ήταν το οικονομικό συμφέρον ο μόνος λόγος για να αρθούν οι εντολές «μείνετε σπίτι», διακινδυνεύοντας μια επιτάχυνση της εξάπλωσης του COVID-19 και θάνατοι.

Όπως έγραψε η Heather Mac Donald σε αυτό το πρόσφατο άρθρο της με τίτλο Αμερικανικό Μεγαλείο «Η εστίαση στη διάσωση «έστω και μιας μόνο ζωής» από τον κορωνοϊό, όπως το έθεσε ο Cuomo τον Μάρτιο, αποκλείοντας όλα τα άλλα παράπλευρα ζητήματα, θα αποδειχθεί πιθανότατα μια καταστροφική αποτυχία της εφαρμοζόμενης πολιτικής».

«Η συντριβή της δυνατότητας των ατόμων να προοδεύσουν, ή ακόμη και να επιβιώσουν έστω, μπορεί σύντομα να γίνει μη αναστρέψιμη», πρόσθεσε.

Πράγματι, το ίδιο το κλείδωμα ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία από μόνο του, συμπεριλαμβανομένων αμέτρητων θανάτων. Το κοινό βομβαρδίστηκε με διαρκώς μεταβαλλόμενα μοντέλα, που είχαν στόχο να δείξουν τον τεράστιο αριθμό από πιθανές νοσηλείες και θανάτους λόγω κορωνοϊού, σε περίπτωση άρσης των περιορισμών του lockdown.

Αλλά, πού είναι τα μοντέλα που προβάλλουν τους θανάτους και τα δεινά που θα προκύψουν από το ίδιο το lockdown; Γιατί οι κυβερνήτες μας είναι τόσο πρόθυμοι να εμποδίσουν το να ληφθούν υπ’ όψη στη δημόσια συζήτηση αυτές οι αντισταθμίσεις ;

Οι έρευνες έχουν δείξει με σαφήνεια μια θετική συσχέτιση μεταξύ της αύξησης της ανεργίας και των ποσοστών αυτοκτονίας. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε από το The Lancet διαπίστωσε ότι «ο σχετικός κίνδυνος αυτοκτονίας που σχετίζεται με την ανεργία αυξήθηκε κατά περίπου 20-30%» κατά την περίοδο της μελέτης.»

Επιπλέον, η μελέτη απέδωσε περίπου 45.000 αυτοκτονίες ανά έτος παγκοσμίως στο ψυχολογικό κόστος της ανεργίας.

Η ελπίδα για πολλούς απολυμένους εργαζομένους είναι ότι η ανεργία τους θα είναι προσωρινή, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει μια μεγάλη αβεβαιότητα για το πόσο θα διαρκέσει. Όσο περισσότερο διαρκεί αυτό το οικονομικό κλείδωμα και οι συνέπειές του, τόσο περισσότερες αυτοκτονίες θα έχουμε.

Οι θάνατοι λόγω κατάχρησης ουσιών θα αυξηθούν επίσης. Όπως σημειώνει κλινική αποκατάστασης για χρήστες ουσιών Recovery Ways, «Μια μελέτη του 2017 διαπίστωσε ότι κάθε φορά που η ανεργία αυξάνεται κατά μία εκατοστιαία μονάδα σε μια δεδομένη κομητεία, το ποσοστό θανάτων λόγω χρήσης οπιοειδών αυξάνεται κατά 3,6% και το ποσοστό επισκέψεων στα επείγοντα αυξάνεται κατά 7%.»

Και μια πολύ πικρή περίπτωση τραγικής ειρωνείας: το άγχος και το στρες που προκαλούνται εξαιτίας των αντιδράσεων για την καταπολέμηση της εξάπλωσης του κορωνοϊού, μπορούν στην πραγματικότητα να αποδυναμώσουν το ανοσοποιητικό σύστημα και να κάνουν τους ανθρώπους πιο ευάλωτους στη μετάδοσή του. Όπως  αναφέρθηκε στο Healthline.com :

«Αλλά εάν αισθάνεστε επανειλημμένα αγχωμένοι και στρεσαρισμένοι, ή το άγχος σας διαρκεί πολύ, το σώμα σας δεν παίρνει ποτέ το σήμα για να επιστρέψει στην κανονική του λειτουργία. Αυτό μπορεί να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε ιογενείς λοιμώξεις και συχνές ασθένειες. Επίσης, τα τακτικά εμβόλιά σας ενδέχεται να μην λειτουργήσουν καλά εάν υποφέρετε από άγχος.»

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που προκλήθηκε από το κλείδωμα λόγω κορωνοϊού θα συνοδευτεί επίσης από μαζική πείνα. Παρ’ όλο που οι ΗΠΑ θα υποστούν αυξημένους θανάτους κυρίως λόγω των οικονομικών δυσκολιών, ο πόνος που θα βιώσει η υφήλιος θα είναι πολύ πιο σοβαρός.

Ένα άρθρο του Reuters της 16ης Απριλίου επισημαίνει μια έκθεση του ΟΗΕ που προειδοποιεί ότι:

«Η οικονομική δυσχέρεια που βιώνουν οι οικογένειες ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον θανάτους παιδιών το 2020, αντιστρέφοντας τα τελευταία 2 έως 3 χρόνια της προόδου που σημειώθηκε στη μείωση της βρεφικής θνησιμότητας, εντός ενός μόνο έτους.»
Προειδοποιώντας για μια «πανδημία πείνας, αναλφαβητισμού και η φτώχειας» που προκύπτει από τα κρατικά lockdown, αυτό το άρθρο της 22ης Απριλίου στους New York Times  σημειώνει ότι σε χώρες του τρίτου κόσμου, «οι εκστρατείες εξάλειψης της πολιομυελίτιδας έχουν ανασταλεί. Το ίδιο ισχύει και για τη διανομή της βιταμίνης Α, η οποία σώζει τη ζωή των παιδιών και αποτρέπει την τύφλωση. Τα προγράμματα σχολικής σίτισης έχουν τερματιστεί, συχνά μαζί με τα μαθήματα στα σχολεία.»

Στο Μπαγκλαντές, το άρθρο ανέφερε μια έρευνα που διαπίστωσε ότι «τέσσερις στους 10 ερωτηθέντες είχαν φαγητό διάρκειας τριών ημερών στο σπίτι τους, ή λιγότερο.»

Η μαζική υστερία και ο πανικός οδηγούν επίσης πολλά άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας να αποφύγουν τα νοσοκομεία λόγω του αδικαιολόγητου φόβου μόλυνσης. Αυτή η αποφυγή μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές και μερικές φορές μη αναστρέψιμες ασθένειες, που σε κανονικές συνθήκες θα ήταν εντελώς θεραπεύσιμες.

Επιπλέον, όπως έγραψε ένας γιατρός του πανεπιστημίου του Stanford σε αυτό το άρθρο στο The Hill , «άνθρωποι πεθαίνουν επειδή δεν παρέχεται επαρκής ιατρική περίθαλψη, εξαιτίας των προβλέψεων για τα υποθετικά κρούσματα κορωνοϊού».

Στα περισσότερα κράτη, αλλά και σε πολλά νοσοκομεία, σταμάτησαν απότομα οι θεωρούμενες ως «μη απαραίτητες» διαδικασίες και  χειρουργικές επεμβάσεις, έγραψε ο γιατρός. «Αυτό απέτρεψε τις διαγνώσεις απειλητικών για τη ζωή ασθενειών, όπως ο προσυμπτωματικός έλεγχος του καρκίνου, οι βιοψίες για όγκους που τώρα δεν εντοπίζονται, και τα εν δυνάμει θανατηφόρα ανευρύσματα εγκεφάλου.

«Οι ασθενείς με καρκίνο ανέστειλαν τη χημειοθεραπεία τους. Περίπου το 80% των περιπτώσεων χειρουργικής επέμβασης εγκεφάλου παρακάμφθηκαν.  Οι ασθενείς με οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιακή προσβολή έχασαν τις μοναδικές τους πιθανότητες για θεραπεία, μερικοί πεθαίνουν και πολλοί αντιμετωπίζουν τώρα μόνιμη αναπηρία », συνέχισε.

Επιπλέον, ο Tom Woods επεσήμανε ένα άρθρο της Sunday Express του Ηνωμένου Βασιλείου, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι «θα προκύψει αύξηση των θανάτων από καρκίνο λόγω της ανακατανομής των υγειονομικών πόρων που προκαλούνται εξαιτίας της υστερίας για τον COVID».

Σύμφωνα με τον Richard Sullivan, καθηγητή ογκολογίας και παγκόσμιας υγείας στο King’s College του Λονδίνου και διευθυντή του Ινστιτούτου Πολιτικής για τον Καρκίνο, «ο αριθμός των θανάτων λόγω της διακοπής των υπηρεσιών θεραπείας του καρκίνου είναι πιθανό να υπερτερεί του αριθμού των θανάτων από τον ίδιο τον κορωνοϊό.»

Οι αντιδράσεις της κυβέρνησης στην απειλή του κορωνοϊού ήταν κυριολεκτικά άνευ προηγουμένου. Το ζήτημα του κατά πόσον ήταν είναι δικαιολογημένες ή όχι, έχει υποβαθμιστεί πλέον σε ένα ζήτημα σωτηρίας ζωών έναντι της «επανεκκίνησης» της οικονομίας. Πολλοί αντίπαλοι των σχεδόν καθολικών απαγορευτικών έχουν κατηγορηθεί ότι θέλουν να πεθάνουν άνθρωποι μόνο και μόνο για να σώσουν μερικές μονάδες στα χαρτοφυλάκια τους στη Wall Street.

Αυτό είναι εξωφρενικό.

Τα απαγορευτικά κοστίζουν ζωές. Πολλές ζωές. Η οικονομική κατάρρευση θα προκαλέσει περισσότερα κύματα θανάτων, ειδικά μεταξύ των φτωχότερων κρατών. Οι αποτρέψιμοι θάνατοι και τα προβλήματα υγείας αυξάνονται, επειδή οι περιορισμένοι ιατρικοί πόροι διατηρούνται σε εφεδρεία για τα κύματα περιπτώσεων COVID-19 που έχουν προβλέψει οι «ειδικοί», αλλά που σε μεγάλο βαθμό δεν επαληθεύονται τελικά.

Σε ένα πρόσφατο tweet, ο φιλελεύθερος podcaster και κωμικός Dave Smith έθεσε το ερώτημα που πρέπει να τεθεί, αλλά μέχρι στιγμής αγνοείται:

«Για όσους από σας πιστεύετε πως είναι τρελό ή δόλιο να αμφισβητούνται τα lockdown…Για πόσον καιρό ακόμα θα πρέπει να συνεχιστούν μέχρι να παραδεχτείτε ότι είναι χειρότερα από τον ίδιο τον ιό; Πότε το κόστος σε ζωές,θέσεις εργασίας,ψυχική υγεία,οικογενειακές επαφές, κλπ, θα πάψει να αξίζει τον κόπο;»

Δυστυχώς, αρχίζει να φαίνεται όλο και περισσότερο ότι οι κυβερνήτες μας δεν θέλουν καν να αναγνωρίσουν δημόσια αυτές τις αντισταθμίσεις, κι ότι δεν σκοπεύουν να το κάνουν ποτέ.

Τίποτα στη ζωή δεν είναι δωρεάν. Υπάρχουν πάντα αμοιβαίες αντισταθμίσεις – trade offs. Αυτές περιλαμβάνουν το κλείδωμα εξαιτίας του κορωνοϊού. Η «σωτηρία έστω και μιας μόνο μιας ζωής» από τον κορωνοϊό δεν είναι χωρίς κόστος σε άλλες ζωές. Δυστυχώς, η πραγματική φύση αυτού του κόστους παραβλέπεται και υποβαθμίζεται σαν «μια προσωρινή οικονομική ταλαιπωρία.»

Όπως κατέληξε ο Woods, «Δεν είναι ότι απλά θέλουμε να βγούμε και να πάμε στον κουρέα, όπως λένε διαρκώς αυτοί οι εξυπνάκηδες. Είναι ότι είμαστε ενάντια σ’ αυτή την καταστροφή.»

 

***

Ο Μπράντλεϊ Τόμας είναι δημιουργός της ιστοσελίδας Erasethestate.com και είναι Libertarian ακτιβιστής και συγγραφέας με σχεδόν 15 χρόνια εμπειρίας στην έρευνα και τη συγγραφή στους τομείς της πολιτικής, της φιλοσοφίας και των οικονομικών.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Ludwig von Mises

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.