Η Ευρωπαϊκή περίθαλψη είναι υποδεέστερη και φονικότερη από αυτή των ΗΠΑ

0
295
Εάν, οι ΗΠΑ είχαν το ποσοστό θνησιμότητας του Ηνωμένου Βασιλείου, για τις πρώτες 30 ημέρες μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο,  θα έπρεπε να περιμένουμε περίπου 38.000 επιπλέον θανάτους ετησίως.
Εάν, οι ΗΠΑ είχαν το ποσοστό θνησιμότητας του Ηνωμένου Βασιλείου, για τις πρώτες 30 ημέρες μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο,  θα έπρεπε να περιμένουμε περίπου 38.000 επιπλέον θανάτους ετησίως.

Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ υποδηλώνουν ότι τα ποσοστά θνησιμότητας της Ευρώπης θα μεταφράζονταν σε δεκάδες χιλιάδες επιπλέον θανάτους στις ΗΠΑ.

 

 Του Mahdi Barakat

Απόδοση στα Ελληνικά: Νίκος Μαρής

Η δικαιολογία για τη μετάβαση σε ένα κοινωνικοποιημένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης όπως αυτά της Ευρώπης, είναι οι θάνατοι που θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί, οι αριθμοί όμως δεν επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο.

Το ηθικό επιχείρημα υπέρ της δωρεάν υγειονομικής περίθαλψης για όλους είναι απλό: το να λαμβάνουν περισσότεροι υγειονομική περίθαλψη σημαίνει λιγότερους θανάτους που θα μπορούσαν να προληφθούν. Εάν η καθολική υγειονομική περίθαλψη, όπως το σύστημα «single-payer», οδηγεί σε λιγότερους θανάτους, τότε είναι προφανώς η ανώτερη ηθική επιλογή. Πολιτικοί όπως ο Bernie Sanders το προχωρούν ένα βήμα παραπέρα και ισχυρίζονται ότι η νομοθεσία των Ρεπουμπλικανών, στην πραγματικότητα, σκοτώνει ανθρώπους μειώνοντας την ιατρική κάλυψη που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση.

Ωστόσο, τι γίνεται αν υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι περισσότεροι άνθρωποι θα πεθάνουν υπό καθεστώς καθολικής υγειονομικής περίθαλψης, από ό,τι στο σημερινό σύστημα υγείας των ΗΠΑ; Τι γίνεται αν, σύμφωνα με τα πρότυπα της Αριστεράς, το αμερικανικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης είναι λιγότερο «φονικό» από το μέσο ευρωπαϊκό;

Εξετάστε τις πιο ακριβείς εκτιμήσεις για το πόσα άτομα πεθαίνουν στις ΗΠΑ λόγω έλλειψης υγειονομικής περίθαλψης. Το ζήτημα αμφισβητείται έντονα και οι προσεγγίσεις κυμαίνονται από 0 έως 45.000 άτομα ετησίως. Ο δεύτερος αριθμός είναι προφανώς αυτός που προτιμούν να αναφέρουν οι περισσότεροι «προοδευτικοί», και παρ’ όλο που υπάρχουν πολλές αμφιβολίες σχετικά με αυτόν τον αριθμό, ας υποθέσουμε, για χάρη της συζήτησης, ότι περίπου 45.000 λιγότεροι άνθρωποι θα πέθαιναν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο εάν όλοι οι Αμερικανοί είχαν αξιοπρεπή ασφάλιση υγείας.

Τώρα αντιστρέψτε την ερώτηση: Πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν σε άλλες χώρες λόγω των ελλείψεων στα δικά τους συστήματα υγειονομικής περίθαλψης; Και πόσοι άνθρωποι θα πέθαιναν στις ΗΠΑ εάν είχαμε θεραπευτικά αποτελέσματα παρόμοια με αυτά άλλων χωρών;

Η κοινωνικοποιημένη υγειονομική περίθαλψη έχει ένας σαφές κόστος σε ζωές

Μια μελέτη του Ινστιτούτου Fraser με τίτλο «Οι επιπτώσεις των χρόνων αναμονής στη θνησιμότητα στον Καναδά»  εκτιμά ότι «η αύξηση του χρόνου αναμονής για την, ιατρικά απαραίτητη, φροντίδα στον Καναδά μεταξύ 1993 και 2009 μπορεί να είχε ως αποτέλεσμα μεταξύ 25.456 και 63.090 (με μέση τιμή 44.273) επιπλέον θανάτους γυναικών».  Σταθμίζοντας τη διαφορά στους πληθυσμούς (οι ΗΠΑ έχουν περίπου 9 φορές περισσότερους κατοίκους), αυτή η μέση τιμή ανέρχεται σε περίπου 400.000 επιπλέον θανάτους γυναικών για μια περίοδο 16 ετών. Αυτό με τη σειρά του μεταφράζεται σε περίπου 25.000 επιπλέον θανάτους γυναικών κάθε χρόνο,  εάν το αμερικανικό σύστημα επρόκειτο να υποφέρει από μια αυξημένη θνησιμότητα παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε στον Καναδά, λόγω της αύξησης του χρόνου αναμονής. Ένα σύστημα λοιπόν, που βλάπτει δυσανάλογα τις γυναίκες. Πόσο προοδευτικό!

Ας δούμε τα αποτελέσματα των πιο κρατικο-παρεμβατικών συστημάτων. Σύμφωνα με το CDC, τα εγκεφαλικά είναι η αιτία για περισσότερους από 130.000 θανάτους ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, οι ΗΠΑ έχουν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από κάθε άλλη χώρα του ΟΟΣΑ (εκτός από την Ιαπωνία και την Κορέα) για την περίοδο των 30 ημερών μετά την εμφάνιση εγκεφαλικού επεισοδίου. Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ υποδηλώνουν ότι τα ποσοστά θνησιμότητας – σταθμισμένα για την ηλικία και το φύλο – της Ευρώπης θα μεταφράζονταν σε δεκάδες χιλιάδες επιπλέον θανάτους στις ΗΠΑ.

Εάν, για παράδειγμα, οι ΗΠΑ είχαν το ποσοστό θνησιμότητας του Ηνωμένου Βασιλείου, για τις πρώτες 30 ημέρες μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο,  θα έπρεπε να περιμένουμε περίπου 38.000 επιπλέον θανάτους ετησίως. Για τον Καναδά, ο αριθμός αυτός θα ήταν περίπου 43.500 . Και αυτό αντιπροσωπεύει μόνο τη θνησιμότητα εντός ενός μήνα από το εγκεφαλικό επεισόδιο, η οποία με τη σειρά της αντιπροσωπεύει μόνο το 10% των θανάτων που σχετίζονται με εγκεφαλικό επεισόδιο.

Αυτό αντικατοπτρίζεται περαιτέρω στα συνολικά στατιστικά στοιχεία για τη θνησιμότητα από εγκεφαλικό επεισόδιο: για κάθε 1.000 εγκεφαλικά επεισόδια που σημειώνονται ετησίως στις ΗΠΑ, σημειώνονται περίπου 170 θάνατοι σχετιζόμενοι με εγκεφαλικό επεισόδιο. Τα πιο πρόσφατα δεδομένα είναι 250 και 280 θάνατοι, για το Ηνωμένο Βασίλειο και τον Καναδά αντίστοιχα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε χρόνο στις ΗΠΑ σημειώνονται περίπου 795.000 εγκεφαλικά επεισόδια, η διαφορά στη θνησιμότητα που σχετίζεται με τα εγκεφαλικά είναι τεράστια. Αλλά μην περιμένετε ότι η NPR [«προοδευτική» ειδησεογραφική ιστοσελίδα] θα φιλοξενήσει κάποια δακρύβρεχτη ιστορία για ένα θύμα εγκεφαλικού επεισοδίου που θα είχε επιζήσει αν βρισκόταν σε ένα αμερικανικό νοσοκομείο.

Ομοίως, τα ποσοστά επιβίωσης από τον καρκίνο είναι σημαντικά υψηλότερα στις ΗΠΑ από ό, τι σε άλλες χώρες. Δείτε αυτά τα δεδομένα που αναφέρονται από το CDC, που προέρχονται από την έγκυρη μελέτη CONCORD σχετικά με τα διεθνή ποσοστά επιβίωσης καρκίνου. Οι ΗΠΑ κυριαρχούν έναντι κάθε άλλης χώρας στα ποσοστά επιβίωσης από τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου.

Εάν σταθμίσουμε τα ποσοστά επιβίωσης που αναφέρονται από το CDC για διάφορες μορφές καρκίνου, σύμφωνα με τη συμβολή τους στη συνολική θνησιμότητα από καρκίνο, διαπιστώνουμε ότι, με τα ποσοστά επιβίωσης του Ηνωμένου Βασιλείου, θα υπήρχαν περίπου 72.000 επιπλέον θάνατοι ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρομοίως, θα υπήρχαν περίπου 21.000, 23.000 και 31.000 επιπλέον θάνατοι ετησίως με τα ποσοστά επιβίωσης του Καναδά, της Γαλλίας και της Γερμανίας αντίστοιχα.

Χάρη στα ανώτερα ιατρικά αποτελέσματα, που είναι συχνά μοναδικά για τις ΗΠΑ, πράγματι σώζονται πολλές ζωές κάθε χρόνο. Για να μην αναφέρουμε τις αναρίθμητες  ζωές που σώζονται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο χάρη στις ιατρικές καινοτομίες, που είναι εφικτές ακριβώς λόγω της δυναμικής ελεύθερης αγοράς στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την συλλογιστική «η αμερικανική υγειονομική περίθαλψη σκοτώνει», κάθε αύξηση της φορολογίας που βάζει χειρόφρενο στην παραγωγικότητα και συνεπώς στην καινοτομία, ισοδυναμεί με φόνο – κάτι που είναι προφανώς ένα τραβηγμένο συμπέρασμα.

Οι δημαγωγοί παρουσιάζουν τη συζήτηση για την υγειονομική περίθαλψη με παραπλανητικό τρόπο

Θα είμαι ο πρώτος που θα παραδεχτώ: το ιατρικό μας σύστημα απέχει πολύ από το βέλτιστο σημείο. Μεταξύ άλλων, η τεράστια αύξηση του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης πρέπει σίγουρα να περιοριστεί, και η ασφάλιση έναντι των πολύ σοβαρών προβλημάτων υγείας θα έπρεπε να είναι πολύ πιο προσιτή. Αλλά οι πολιτικές διεκδικήσεις που προωθεί ο Sanders και οι φίλοι του, αγνοούν εντελώς τις τεράστιες ελλείψεις που χαρακτηρίζουν τα κρατικά συστήματα καθολικής υγειονομικής περίθαλψης. Μπορούν να θρηνολογούν όλη μέρα για τις 45.000 ζωές που χάνονται κάθε χρόνο εξαιτίας των «άπληστων ασφαλιστικών στελεχών και των διαπλεκόμενων φίλων τους στο Καπιτώλιο», αλλά παραμένουν εντελώς αδαείς για το γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά συστήματα που έχουν σαν φετίχ, είναι λιγότερο ανθρώπινα, ακόμα και με τα δικά τους πρότυπα.

Εάν πρόκειται να αποκαλέσουμε τον Paul Ryan δολοφόνο, λόγω του περιορισμού των δαπανών του ιατρικού προγράμματος Medicaid, τότε λογικά πρέπει να αποδώσουμε αυτό τον χαρακτηρισμό σε όλους τους πολιτικούς που υποστηρίζουν τα ευρωπαϊκά συστήματα – ξέρετε, εκείνα τα συστήματα που θα είχαν ως αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες επιπλέον θανάτους στις ΗΠΑ κάθε χρόνο. Ο Paul Ryan μπορεί πράγματι να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες ανθρωποθυσίας , όμως ο Bernie Sanders είναι έτοιμος να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ.

 

***

Ο Mahdi Barakat είναι Αμερικανός πρώτης γενιάς από το Salt Lake City της Utah. Όντας φιλελεύθερος και υποστηρικτής ενός περιορισμένου κράτους, αφιερώνει το χρόνο του στην έρευνα και τη συγγραφή σχετικά με τη δημόσια πολιτική και τον πολιτισμό. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στη Μηχανική από το University College London (UCL) και εργάζεται ως σύμβουλος στον κλάδο των ιατρικών συσκευών.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Foundation for Economic Education (FEE)

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.