Δασμοί Τραμπ και ο μύθος της «εποχής του ελεύθερου εμπορίου»

0
450
Δασμοί Τραμπ στο εμπόριο
Ο Donald Trump ανανέωσε τις επιθέσεις του στο εμπόριο αυτή την εβδομάδα, ανακοινώνοντας νέους δασμούς προς την Κίνα και επεκτείνοντας του δασμούς στον χάλυβα και στο αλουμίνιο στην προηγουμένως υπό εξαίρεση Ευρώπη.

Ο Donald Trump ανανέωσε τις επιθέσεις του στο εμπόριο αυτή την εβδομάδα, ανακοινώνοντας νέους δασμούς προς την Κίνα και επεκτείνοντας του δασμούς στον χάλυβα και στο αλουμίνιο στην προηγουμένως υπό εξαίρεση Ευρώπη

Global Reaction to Trump’s Tariffs Highlights the Myth of the “Era of Free Trade” (δημοσιευμένο αρχικά στη σελίδα του Ινστιτούτου Ludwig von Mises)
του Tho Bishop
Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής

Ο Donald Trump ανανέωσε τις επιθέσεις του στο εμπόριο αυτή την εβδομάδα, ανακοινώνοντας νέους δασμούς προς την Κίνα και επεκτείνοντας του δασμούς στον χάλυβα και στο αλουμίνιο στην προηγουμένως υπό εξαίρεση Ευρώπη. Δεδομένου ότι μιλάμε για τον Trump, είναι σίγουρα πιθανό αυτό να είναι ένα άλλο παράδειγμα «μέγιστης πίεσης» που έχει σχεδιαστεί για να πετύχει κάποιο είδος παραχώρησης. Αν αυτό αντιπροσωπεύει μια πραγματική μακρά αποδοχή της προστατευτικής εμπορικής πολιτικής, όμως, οι Αμερικανοί καταναλωτές θα πληρώσουν το τίμημα.

Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν προκαλεί έκπληξη. Είναι αυτό που προωθούσε ρητά. (Δυστυχώς, ήταν πιο πρόθυμος να εκπληρώσει αυτές τις υποσχέσεις από τις επιθέσεις του στη Fed) Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι οι επικριτές του Trump – αν και ορθοί στην κριτική τους για τους δασμούς του – συχνά υπερθεματίζοντας την άποψη για το παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο πριν την εκλογή του. Τίποτα δεν το δείχνει καλύτερα από την αντίδραση στις κινήσεις του Trump.

Εξάλλου, παρά τις καθησυχαστικές ομιλίες ηγετών όπως του Xi και Merkel για την αφοσίωσή τους στο ελεύθερο εμπόριο, η αντίδρασή τους στους δασμούς Trump, ήταν να πιέσουν τα για δικούς τους δασμούς. Η Κίνα έχει προσαρμόσει τα αντίποινα της για να επηρεάσει τη βάση ψηφοφόρων του Trump, ενώ ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-Claude Juncker απείλησε να μετατρέψει αμερικανικές μόδες όπως τα μπλε τζιν και τα μπέρμπον σε θύματα ενός κλιμακωτού εμπορικού πολέμου. Ωστόσο, η προθυμία τους να ανταποκριθούν σε κακή πολιτική με πιο κακή πολιτική υπογραμμίζει την αληθινά ρηχή αντίληψη όσον αφορά τα πλεονεκτήματα του εμπορίου.

Το μονομερές ελεύθερο εμπόριο αποτελεί πλεονέκτημα για τη χώρα που το εφαρμόζει

Ακριβώς όπως δεν ωφελεί μια χώρα να ανταποκριθεί σε έναν γείτονα αυξάνοντας τους φόρους της για να ακολουθήσει το παράδειγμά του, το να αντιδράσουν σε νέους δασμούς των ΗΠΑ με την εφαρμογή δικών τους χρησιμεύει μόνο στο να βλάψει τους δικούς τους πολίτες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Αυστριακοί επαινούν εδώ και καιρό τα οφέλη του μονομερούς ελεύθερου εμπορίου, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι το πραγματικό παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο μεταξύ όλων. Για να παραθέσω τον Louis Rouanet:

«Αντί της προώθησης του «ελεύθερου εμπορίου» από την κορυφή προς τα κάτω, που κατευθύνεται από υπερεθνικά θεσμικά όργανα, θα πρέπει να θεωρήσουμε το αμοιβαία ελεύθερο εμπόριο ως σημαντικό μέρος μιας φιλελεύθερης πολιτικής ατζέντας. Ο Sir Robert Peel, όταν ανακοίνωσε την κατάργηση των νόμων για το καλαμπόκι στη Βουλή των Κοινοτήτων το 1846, προειδοποίησε έξοχα: «Πιστεύω ότι η κυβέρνηση […] δεν θα επαναλάβει την πολιτική την οποία βρήκε πολύ ακατάλληλη, δηλαδή το παζάρι με τις ξένες χώρες για αμοιβαίες παραχωρήσεις, αντί να ακολουθήσουμε αυτή την ανεξάρτητη πορεία που πιστεύουμε ότι είναι ευνοϊκή για τα δικά μας συμφέροντα. […] Επομένως, το εμπόριο ας είναι τόσο ελεύθερο όσο τα θεσμικά μας όργανα. Ας δηλώσουμε το εμπόριο ελεύθερο και έθνος μετά από έθνος θα ακολουθήσει το παράδειγμά μας. «
Το μονομερές ελεύθερο εμπόριο αποτελεί πλεονέκτημα και για τα δύο μέρη που εμπλέκονται στο εμπόριο ανεξάρτητα από το εάν ένας από αυτούς εξακολουθεί να επιβάλλει δασμούς ή όχι. Για όσους ασχολούνται με το μονομερές ελεύθερο εμπόριο, το ελεύθερο εμπόριο σημαίνει ότι πρέπει να εξάγουν λιγότερα για να εισάγουν περισσότερα. Με άλλα λόγια, κάνει τους ελευθεραγορίτες πλουσιότερους».

 

Φυσικά, η παγκόσμια αντίδραση στους δασμούς Trump είναι εξίσου εκπληκτική με τους ίδιους τους δασμούς. Εξάλλου, ενώ η Μέρκελ μπορεί να θεωρεί τον εαυτό της ως υπερασπιστή της «φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης», αυτό που και αυτή και οι «παγκοσμιοποιητές» εναντίον των οποίων επιτίθεται ο Τrump ήταν πραγματικά ένα «νεοφιλελεύθερο» στάτους που από καιρό ξεφεύγει από τις ιδέες των πραγματικών κλασικών φιλελεύθερων όπως ο Ludwig von Mises. Για αυτούς, και τον προτιμώμενο προεδρικό τους υποψήφιο, ο στόχος δεν είναι το «ελεύθερο εμπόριο», αλλά η διαχείριση του εμπορίου – και οι διαφορές είναι σημαντικές.

Φυσικά, ότι τα ισχυρά κυβερνητικά όργανα ενεργούν υποκριτικά κόντρα στις δηλωμένες αξίες τους, είναι η λιγότερο εκπληκτική κίνηση απ’ όλες.

***

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε περισσότερα: