George Bernard Shaw: Απολογητής των σοσιαλιστικών γενοκτονιών

0
164

Για δεκαετίες, ο Shaw ήταν ένας ισχυρός υποστηρικτής της γενοκτονίας, αρνούμενος να μαλακώσει τις απόψεις του ακόμα και μετά την άνοδο του πλήρους τρόμου των ναζιστικών στρατοπέδων θανάτου

του Tyler Curtis
Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής

Εισαγωγή

Σε ένα απόσπασμα από το πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο της Why Women Have Better Sex Under Socialism, η Kristen Ghodsee παραθέτει ελεύθερα από τα έργα του θεατρικού συγγραφέα και Φαβιανού Σοσιαλιστή George Bernard Shaw για να ενισχύσει το επιχείρημά της ότι ο καπιταλισμός είναι εγγενώς σεξιστικός. Η ελεύθερη αγορά αναγκάζει τις γυναίκες να εξαρτώνται από τους άνδρες, έγραψε ο Shaw, μετατρέποντας το σεξ σε μια εικονική δωροδοκία για οικονομική ασφάλεια. Βάσει της ανάλυσης του Shaw, η Ghodsee καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο καπιταλισμός κάνει τις γυναίκες σκλάβους που, υπό τον σοσιαλισμό, υποτίθεται ότι θα ήταν ευτυχισμένες και ελεύθερες.

Τιμώντας το Κακό

Η παράθεση από Shaw είναι τουλάχιστον μια περίεργη επιλογή, αν κάποιος υποστηρίζει μεγαλύτερη ελευθερία και ανεξαρτησία. Απολογητής για τους πιο βίαιους και καταπιεστικούς δικτάτορες στον κόσμο, ο Shaw είχε ένα παθιασμένο μίσος για την ελευθερία, το γράφοντας:

«Ο Μουσολίνι, ο Κεμάλ, ο Πιλσούντσκι, ο Χίτλερ και οι υπόλοιποι μπορούν να βασιστούν σε μένα να τους κρίνω ανάλογα με την ικανότητά τους να επιτύχουν τους στόχους τους και όχι με […] εύκολες αντιλήψεις περί ελευθερίας».

 

Για τον Shaw, οι στόχοι θα μπορούσαν να επιτευχθούν μόνο αν ο λαός δεσμευόταν σε οικουμενική δουλεία υπό το κράτος. Αυτή η υποδούλωση ήταν απαραίτητη για την ευημερία του λαού. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν βάρβαροι, οι οποίοι, όταν αφήνονταν ελεύθεροι, δεν μπορούσαν να φροντίσουν τους εαυτους τους και έτσι απαιτούσαν από το κράτος να «αναδιοργανώσει» τη ζωή τους γι’ αυτούς.

Στα μάτια του Shaw, η Σοβιετική Ένωση έφτασε στο αποκορύφωμα του πολιτισμού. Κατά τη διάρκεια του «προσκυνήματος» του το 1931 στην περιοχή των θαυμάτων του Στάλιν, ο Σόου έριξε μια ματιά σε αυτό που χαρακτήρισε ως «χώρα ελπίδας». Δεν αμφισβήτησε ότι το καθεστώς είχε φυλακίσει σημαντικό αριθμό πολιτικών αντιφρονούντων, περιγράφοντας τα γκούλαγκ ως δημοφιλείς προορισμούς διακοπών. «Από αυτό που καταλαβαίνω, μπορούν να μείνουν εκεί όσο θέλουν», είπε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοούσε εσκεμμένα τις φρικαλεότητες του Στάλιν. Μάλλον, τις υπερασπίστηκε. Τυφλά δεχόμενος την κομμουνιστική προπαγάνδα, ο Shaw ισχυρίστηκε ότι ο δικτάτορας αναγκάστηκε να οργανώσει μαζικές εκτελέσεις για να κρατήσει την χώρα ασφαλή από «εκμεταλλευτές και κερδοσκόπους». Οι μαζικές δολοφονίες ήταν επίσης απαραίτητες για να διατηρηθεί ένα ικανό εργατικό δυναμικό. Όπως έγραψε ο Shaw το 1933, ο «ατυχής Κομμισάριος» πρέπει να πυροβολήσει τους δικούς του «εργαζόμενους», ώστε να ρωτήσει με μεγαλύτερο εντυπωσιασμό το υπόλοιπο προσωπικό αν δεν είχαν καταλάβει ακόμη το γεγονός ότι οι εντολές πρέπει να εκτελεσθούν».

Αλλά η δολοφονία των ανυπάκουων και αναποτελεσματικών ήταν μόνο το πρώτο βήμα για την οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας. Ο Shaw υποστήριξε επίσης ένα ευρύ πρόγραμμα ευγονικής. «Αν επιθυμούμε έναν ορισμένο τύπο πολιτισμού και κουλτούρας», γράφει, «πρέπει να εξοντώσουμε το είδος των ανθρώπων που δεν ταιριάζουν σε αυτό». Αυτό περιλάμβανε μια ολόκληρη γκάμα «ελαττωματικών».

Σε ένα ενημερωτικό δελτίο του 1931, επανέλαβε ενθουσιασμένος το ναζιστικό συναίσθημα, δηλώνοντας:

«Εάν δεν μπορείτε να δικαιολογήσετε την ύπαρξή σας, εάν δεν είστε αυτάρκεις […] τότε σαφώς, δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις οργανώσεις της κοινωνίας με σκοπό να σας κρατήσουμε ζωντανούς, επειδή η ζωή σας δεν μας ωφελεί και δεν μπορεί να σας χρησιμεύσει σε τίποτα».

 

Αλλά οι δολοφονικές του παρορμήσεις δεν σταμάτησαν εκεί. Ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων, ο Shaw υποστήριξε το 1948, ποτέ δεν προσφέρουν τίποτα και συνεπώς δεν είναι χρήσιμοι για την υπόλοιπη κοινωνία. «Οι ανυπότακτοι, οι άγριοι, οι ασυνείδητοι, οι ηλίθιοι, οι εγωκεντρικοί μύωπες και οι ανόητοι, τι θα γίνει με αυτού;» ρώτησε ρητορικά. «Μη τους τιμωρείτε. Σκοτώστε, σκοτώστε, σκοτώστε, σκοτώστε, σκοτώστε τους».

Σοσιαλισμός με κάθε κόστος

Παρόλο που πολλοί διανοούμενοι των αρχών του 20ού αιώνα ήταν εκστασιασμένοι με την ευγονική, αναμφισβήτητα κανένας δεν ήταν τόσο αφοσιωμένος στη μαζική σφαγή εκατομμυρίων όπως ο George Bernard Shaw. Για δεκαετίες, ο Shaw ήταν ένας ισχυρός υποστηρικτής της γενοκτονίας, αρνούμενος να μαλακώσει τις απόψεις του ακόμα και μετά την άνοδο του πλήρους τρόμου των ναζιστικών στρατοπέδων θανάτου. Και όμως, υπάρχουν πολλοί αριστεριστές σήμερα που συνεχίζουν να απευθύνονται στον Shaw για πολιτική σοφία.

Ο Fintan O’ Toole γράφοντας για τους Ιρλανδικούς Times, δηλώνει ότι «ο κόσμος χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε τον George Bernard Shaw». Χρησιμοποιώντας μια συναρπαστικά βίαιη μεταφορά, ο O’Toole επιδοκιμάζει τον τρόπο με τον οποίο ο Shaw εκπαιδεύει την πολεμική προσωπικότητά του πάνω στην ευλάβεια της «Βικτοριανής αυτοκρατορικής πατριαρχίας».

Όπως και η Kristen Ghodsee, ο O’Toole επαινεί τον Shaw για πολεμικότητα του κατά της ανισότητας των φύλων και της «τυραννίας» της οικογενειακής ζωής. Δεν γίνεται λόγος για την αγάπη του για την ευγονική. Άλλοι συγγραφείς υπερασπίστηκαν τον Shaw, παραδεχόμενοι ότι μερικές φορές είπε δυσάρεστα πράγματα, αλλά αγνοώντας εν τέλει τις πιο ακραίες δηλώσεις του ως απλή «σάτιρα». Ωστόσο, δεδομένου ότι η τάση του Shaw για προώθηση του ολοκληρωτισμού συνεχίστηκε εδώ και δεκαετίες, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι υπήρχε κάτι «σατιρικό» σε αυτή. Η αιμοβόρα πολιτική φιλοσοφία του φαίνεται να είναι παντελώς αυθεντική.

Κλείνοντας

Όπως και να ‘χει, ο Shaw ήταν επίσης ένας σταθερός επικριτής του καπιταλισμού και των «βικτοριανών» κοινωνικών αξιών. Οι φλογερότερες καταγγελίες του για την ανισότητα του πλούτου και την παραδοσιακή σεξουαλική ηθική επιβιώνουν με τους σύγχρονους προοδευτικούς. Για αυτούς, η προσκόλληση ενός ατόμου στη σοσιαλιστική ορθοδοξία αρκεί για να τον απαλλάξει από σχεδόν οποιοδήποτε έγκλημα.

Από τον σχετικά ήρεμο και «αξιοσέβαστο» αντισημιτισμό του Ilhan Omar στον βίαιο και ανθρωποκτονικό ριζοσπαστισμό του Che Guevara, οι σοσιαλιστές όχι μόνο ήταν πρόθυμοι να αγνοήσουν τους φανατικούς και τους εξουσιαστές μέσα στις τάξεις τους, αλλά έχουν πάει τόσο μακριά, ώστε να τους αγκαλιάσουν. Και λίγοι ήταν πιο λατρεμένοι από αυτόν τον εκκεντρικό θεατρικό συγγραφέα και τον αμετανόητο σταλινικό, George Bernard Shaw.

***

Ο Tyler Curtis εργάζεται ως δανειστής σε μια κοινοτική τράπεζα στο Μισούρι. Κατέχει επίσης πτυχίο Οικονομικών από το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Μισούρι.
Δημοσιευμένο αρχικά στο FEE

 

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε περισσότερα: