H αποποινικοποίηση των ναρκωτικών στην Πορτογαλία ήταν επιτυχής

0
494
Ναρκωτικά

η Πορτογαλία έχει το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από τα παράνομα ναρκωτικά σε όλη την Ευρώπη, αφού αντιμετώπισε ένα από τα χειρότερα ποσοστά με την απαγόρευση

του Mark Thornton
Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής

Εισαγωγή

Αυτό το καλοκαίρι, η Πορτογαλία γιορτάζει 18 χρόνια αποποινικοποίησης των ναρκωτικών. Το μεγάλο πείραμα θεωρείται τώρα ευτυχής επιτυχία, δεδομένου ότι υιοθετήθηκε από απελπισία και μπροστά σε κακές προειδοποιήσεις από υποστηρικτές του παγκόσμιου πολέμου κατά των ναρκωτικών.

Οι αιτίες της αποποινικοποίησης

Κατά τα μέσα του εικοστού αιώνα, η Πορτογαλία γνώρισε πενήντα χρόνια στρατιωτικής δικτατορίας και, όταν ο δημοκρατικός έλεγχος επανήλθε το 1974, πολλοί ομογενείς Πορτογάλοι επέστρεψαν στην Πορτογαλία από τις αποικίες της. Φυσικά, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους ήταν αντιφρονούντες, ξένοι και εξόριστοι, και πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούσαν παράνομα ναρκωτικά. Κατά τα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια, παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση στη χρήση ναρκωτικών, κατάχρηση ναρκωτικών, εθισμός, υπερβολική δόση και, τελικά, πολύ σημαντική επικράτηση του HIV / AIDS και άλλων ασθενειών που σχετίζονται με μολυσμένες βελόνες. Στο αποκορύφωμα αυτής της επιδημίας των ναρκωτικών, ο ρυθμός εθισμού στα ναρκωτικά και η μόλυνση από τον ιό HIV / AIDS ήταν «σημαντικά υψηλότερος» από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη, σύμφωνα με τον Dr. João Goulão, τον για πολλά χρόνια τσάρο των ναρκωτικών της Πορτογαλίας.

Ο Goulão βρισκόταν στην εντεκαμελή επιτροπή κατά των ναρκωτικών που διατύπωσε τον νόμο 30/2000, ο οποίος αποποινικοποίησε όλα τα ναρκωτικά από την 1η Ιουλίου του 2001. Το «μεγάλο πείραμα» φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα δύο παραγόντων. Ο πρώτος είναι ότι η Πορτογαλία είναι μια σχετικά φτωχή ευρωπαϊκή χώρα και δεν ήταν σε θέση να καταπολεμήσει τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών σε κάθε μέτωπο. Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι η επιτροπή ήταν σχετικά μη κομμουνιστική και υιοθέτησε απλώς την ιδέα της κοινής λογικής ότι η χρήση ναρκωτικών και ο εθισμός δεν αποτελούν εγκληματικά προβλήματα που επιβάλλουν την αστυνομική επίλυση τους. Η κατάχρηση ναρκωτικών και ο εθισμός είναι ιατρικά και ψυχολογικά προβλήματα που επιλύονται καλύτερα από το άτομο με τη βοήθεια επαγγελματιών και κοινωνικών πιέσεων.

Μικρά βήματα μακριά από τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών

Η αποποινικοποίηση είναι μόνο ένα μικρό βήμα μακριά από τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών, και οι λαθρέμποροι ναρκωτικών και οι έμποροι εξακολουθούν να αναζητούνται και να τιμωρούνται. Τα άτομα επιτρέπεται να κατέχουν πολύ μικρές ποσότητες παράνομων ναρκωτικών χωρίς να τιμωρούνται ως έμποροι. Σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, εξακολουθείτε να μπορείτε να συλληφθείτε και να σταλείτε σε σύμβουλους, αλλά δεν αντιμετωπίζετε φυλάκιση αν δεν είστε μη-συνεργάσιμος κατ’ εξακολούθηση δράστης.

Αν και σίγουρα δεν είναι ιδανική, η αποποινικοποίηση έχει απευθείας οφέλη κόντρα στην πλήρη απαγόρευση. Πρώτον, οι κατά τ’ άλλα νομοταγείς πολίτες δεν θεωρούνται εγκληματίες για την κατοχή παράνομων ναρκωτικών. Δεύτερον, οι τοξικομανείς θα είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν επαγγελματική βοήθεια, όταν η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον εθισμό ως ιατρικό και όχι εγκληματικό πρόβλημα. Τρίτον, η αστυνομία θα έχει περισσότερους πόρους για την αντιμετώπιση πραγματικών εγκλημάτων και ενδεχομένως για προγράμματα θεραπείας από εξαρτήσεις. Τέταρτον, οι τοξικομανείς θα απομακρυνθούν από τα επικίνδυνα συνθετικά υποκατάστατα ναρκωτικών και θα στραφούν περισσότερο στα φυσικά παράνομα ναρκωτικά, όπως η μαριχουάνα. Πέμπτον, εάν οι βελόνες είναι επίσης νόμιμες, πιθανόν να δείτε λιγότερες περιπτώσεις ασθενειών όπως το HIV / AIDS και η ηπατίτιδα. Έκτον, τα γκέτο των ναρκομανών θα μειωθούν.

Εν ολίγοις, η αποποινικοποίηση θα πρέπει να έχει σαν αποτέλεσμα λιγότεροι άνθρωποι να πεθαίνουν και να στέλνονται στη φυλακή και περισσότεροι άνθρωποι να ζουν «κανονικές» ζωές.

Θα αυξηθεί η χρήση ναρκωτικών;

Φυσικά, η μεγαλύτερη ανησυχία πριν από την αποποινικοποίηση ήταν η ποσότητα των παράνομων ναρκωτικών που καταναλώνονταν. Η ανησυχία αυτή είναι ακόμη πιο κυρίαρχη, όταν συζητάμε για την εξολοκλήρου νομιμοποίηση των ναρκωτικών. Στο παρελθόν, όταν η Πορτογαλία εξέταζε την αποποινικοποίηση, μου πήραν συνέντευξη από το «Time Magazine της Πορτογαλίας» και ο δημοσιογράφος τόνισε ότι αυτή ήταν η πρωταρχική μέριμνα στην Πορτογαλία εκείνη την εποχή. Ανέφερα ότι δεν μπορείτε να γνωρίζετε εκ των προτέρων την απάντηση στο ερώτημα αυτό, ότι δεν θα γνωρίζετε ποτέ την απάντηση στο ερώτημα αυτό και ότι το ερώτημα δεν ήταν σημαντικό.

Υπερβολικά πολλοί παράγοντες επηρεάζουν τις αγορές για τα παράνομα ναρκωτικά, ώστε να μπορεί να δηλωθεί οριστικά ότι η κατανάλωση ναρκωτικών θα αυξηθεί ή θα μειωθεί μετά την αποποινικοποίηση. Στην πραγματικότητα, οι στατιστικές σχετικά με την κατανάλωση ναρκωτικών είναι απαραιτήτως ανακριβείς. Αυτό ισχύει για τα στατιστικά στοιχεία πριν και μετά την αποποινικοποίηση. Οι υπάρχουσες στατιστικές βασίζονται είτε σε πράγματα όπως οι έρευνες και οι εικασίες με τα πραγματικά γεγονότα να είναι κρυμμένα στο μυστικό κόσμο της μαύρης αγοράς. Βάζοντας την κατανάλωση στην άκρη, το πραγματικό ερώτημα είναι αν η απαγόρευση βλάπτει περισσότερο από την αποποινικοποίηση και η απάντηση είναι ναι.

Όταν πιέστηκα από τον δημοσιογράφο για μια εικασία, απάντησα ότι η συνολική κατανάλωση δεν θα αλλάξει πολύ. Μπορεί να αυξηθεί βραχυπρόθεσμα και θα μειωθεί μακροπρόθεσμα, εκτός εάν τα φάρμακα νομιμοποιηθούν στο μέλλον για ιατρικές ή ψυχαγωγικές χρήσεις. Ωστόσο, τόνισα ότι υπάρχουν αναμφισβήτητα οφέλη (που αναφέρονται παραπάνω) και δεν υπάρχει κανένας λόγος η κατανάλωση να εκραγεί εξαιτίας της αποποινικοποίησης.

Μερικοί αρνούνται να δουν την επιτυχία

Είναι δύσκολο να κατηγορήσουμε τους Πορτογάλους για τις ανησυχίες τους εκείνη την εποχή. Η αποποινικοποίηση θεωρήθηκε επικίνδυνο πείραμα και παραβίαση των κανόνων των Ηνωμένων Εθνών για τον παγκόσμιο πόλεμο κατά των ναρκωτικών. Ωστόσο, οι ειδικοί της πολιτικής για τα ναρκωτικά εξακολουθούν να είναι «σκεπτικιστές» με το πορτογαλικό πείραμα, ακόμη και μετά από σχεδόν οκτώ χρόνια εμπειρίας. Ο Mark Kleiman, διευθυντής του προγράμματος ανάλυσης της πολιτικής για τα ναρκωτικά στην UCLA, ισχυρίζεται ότι η Πορτογαλία ήταν ένα μη ρεαλιστικό μοντέλο. Ο Peter Reuter, άλλος κορυφαίος εμπειρογνώμονας στον τομέα των ναρκωτικών, ισχυρίστηκε ότι, παρά την επίτευξη του κεντρικού του στόχου (μείωση της κατανάλωσης), θα μπορούσε να εξηγηθεί από το γεγονός ότι η Πορτογαλία ήταν μια μικρή χώρα και ότι η χρήση ναρκωτικών είναι κυκλικής φύσης.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο δρ. Goulão, ο οποίος βοήθησε στο σχεδιασμό και την επίβλεψη του νέου νόμου, φαίνεται απληροφόρητος και αμήχανος ενώπιον των θετικών αποτελεσμάτων μέχρι και σήμερα. Αναφέρθηκε πρόσφατα λέγοντας: «είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί ένας αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αποποινικοποίησης καθεαυτής και των θετικών τάσεων που έχουμε δει».

Μια εικόνα που συνοψίζει την ιστορία επιτυχίας της Πορτογαλίας δείχνει ότι η Πορτογαλία έχει το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από τα παράνομα ναρκωτικά σε όλη την Ευρώπη, αφού αντιμετώπισε ένα από τα χειρότερα ποσοστά με την απαγόρευση.

Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ) έχει την έδρα του στη Λισαβόνα. Ένας αναλυτής που εργάζεται στο ΕΚΠΝΤ, ο Frank Zobel, καλεί την πολιτική της Πορτογαλίας «τη μεγαλύτερη καινοτομία στον τομέα αυτό» και «ότι η πολιτική λειτουργεί. Η κατανάλωση ναρκωτικών δεν αυξήθηκε σοβαρά. Δεν υπάρχει μαζικό χάος. Για μένα ως αξιολογητή, αυτό είναι ένα πολύ καλό αποτέλεσμα».

Κλείνοντας

Είναι μια ευτυχισμένη επέτειος για τους Πορτογάλους, αλλά κάτι τρομακτικό για όλους τους πολεμιστές κατά των ναρκωτικών σε όλο τον κόσμο των οποίων τα εισοδήματα και η εξουσία εξαρτώνται από τη συνεχιζόμενη άγνοια σχετικά με τις συνέπειες της απαγόρευσης.

***

 

Δημοσιευμένο αρχικά στο Mises Institute το 2015

 

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε περισσότερα: