Η απομάκρυνση των «μαρξιστικών σκουπιδιών» μπορεί να σώσει τη Βραζιλία

0
317
Bolsonaro

Στις 3 Ιανουαρίου, ο αρχηγός του Προεδρείου, Onyx Lorenzoni, ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση Bolsonaro θα απομακρύνει όσους αξιωματούχους συμπαθούν τον κομμουνισμό από θέσεις δημόσιας διοίκησης.

του Tho Bishop
Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής

Εισαγωγή

Το μακροχρόνιο αστείο για τη Βραζιλία είναι ότι είναι η χώρα του μέλλοντος και πάντα θα είναι. Αν όμως ο Jair Bolsonaro μπορέσει να ακολουθήσει τον τόνο που έχει θέσει στην αρχή της προεδρίας του, μπορεί να μην περιμένουμε πολύ για να γίνει το μέλλον παρόν.

Έχοντας επίσημα ορκιστεί στις αρχές του έτους, η κυβέρνηση Bolsonaro έχει ήδη καταλάβει τη διεθνή προσοχή. Έχοντας απεικονιστεί εδώ και χρόνια από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ως μια απειλή για τη δημοκρατία της Βραζιλίας, παρά το γεγονός ότι ήταν ένας επιτυχημένος λαϊκιστής υποψήφιος που αγκαλιάστηκε από ένα πολυποίκιλο εκλογικό σώμα, τα ίδια μέσα έσπευσαν να απεικονίσουν τη νέα κυβέρνηση ως εχθρική απειλή για τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Η πραγματική ιστορία, ωστόσο, είναι η προφανής δέσμευση του Bolsonaro για το είδος της ιδεολογικής επανάστασης που χρειάζεται απελπιστικά για να ευδοκιμήσει η χώρα του. Ενώ η ιστορία δείχνει ότι δεν πρέπει ποτέ να εμπιστευόμαστε έναν πολιτικό να εκπληρώνει τις υψηλές υποσχέσεις για ελευθερία, οι πρώτες ημέρες της προεδρίας του έχουν κινήσεις που αξίζουν τον έπαινο.

Οι κινήσεις του Bolsonaro

Αρχικά, στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Bolsonaro υποσχέθηκε να ακολουθήσει το μήνυμα της εκστρατείας του για να αλλάξει δραματικά μια κυβέρνηση που μαστίζεται από τη διαφθορά και την οικονομική κρίση:

«Στέκομαι ταπεινός έχοντας την τιμή να απευθυνθώ σε όλους ως Πρόεδρος της Βραζιλίας και να σταθώ μπροστά σε ολόκληρο το έθνος αυτήν την ημέρα ως την ημέρα που ο λαός θα αρχίσει να απελευθερώνεται από τον σοσιαλισμό, από την αντιστροφή των αξιών, από τον κρατικό γιγαντισμό και από την πολιτική ορθότητα […] Η σημαία μας δεν θα γίνει ποτέ κόκκινη. Θα είναι κόκκινη μόνο αν χρειαστεί να αιμορραγήσουμε πάνω της για να την κρατήσουμε πράσινη και κίτρινη».

 

Ακολούθησε με ένα tweet υποσχόμενος «να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο τα μαρξιστικά σκουπίδια στα σχολεία της Βραζιλίας».

Αυτό που είναι ενθαρρυντικό εδώ είναι ότι ο Bolsonaro αναγνωρίζει ότι ο πραγματικός εχθρός της κυβέρνησής του δεν είναι απλώς ένας πολιτικός αντίπαλος ή σειρά κακών πολιτικών που πρέπει να μεταρρυθμιστούν, αλλά η σοσιαλιστική ιδεολογία που έχει προκαλέσει τόσο μεγάλη δυστυχία σε ολόκληρο τον κόσμο και τη Λατινική Αμερική ειδικότερα. Η σωστή αναγνώριση του υποκείμενου προβλήματος είναι ο καλύτερος τρόπος για να βρεθεί λύση.

Αυτό ευθυγραμμίζεται καλά με τις απόψεις του Ludwig von Mises σχετικά με τη σημασία των ιδεών στην κοινωνία. Έγραψε εκτενώς για το πώς ο τελικός αποφασιστικός παράγοντας για την επιτυχία ή την αποτυχία του πολιτισμού έχει λιγότερη σχέση με τους πολιτικούς και τους θεσμούς που έχουν οικοδομηθεί, αλλά με τις βασικές ιδέες που τις κατευθύνουν. Όπως έγραψε στο Economic Policy:

«Όλα όσα συμβαίνουν στον κοινωνικό κόσμο στην εποχή μας είναι αποτέλεσμα ιδεών. Καλά πράγματα και κακά πράγματα. Αυτό που χρειάζεται είναι να καταπολεμήσουμε τις κακές ιδέες. Πρέπει να καταπολεμήσουμε όλα όσα δεν μας αρέσουν στη δημόσια ζωή. Πρέπει να αντικαταστήσουμε με καλύτερες ιδέες τις λανθασμένες ιδέες. […] Οι ιδέες και μόνο οι ιδέες μπορούν να φωτίσουν το σκοτάδι».

 

Φυσικά, μια πραγματική ιδεολογική επανάσταση απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή πολιτική ρητορική και οργισμένες ομιλίες, το ερώτημα θα είναι το πώς μπορεί να ακολουθήσει πολιτικές υπέρ της αγοράς που θα επιτρέψουν στην Βραζιλία να πετύχει. Ευτυχώς το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των δυτικών μέσων ενημέρωσης έχει αγνοήσει εντελώς ότι η άνοδος του Bolsonaro δεν είναι τόσο απλή όσο η λαϊκιστική πολιτική που προκάλεσε η διαφθορά των προηγούμενων προέδρων, η χώρα έχει δει μια αξιοσημείωτη αύξηση των φιλο-καπιταλιστών και φιλελεύθερων μελετητών στην πνευματική της τάξη.

Χάρη σε οργανώσεις όπως το Mises Brasil, το Instituto Rothbard, τους Students for Liberty και άλλους, τα έργα μεγάλων στοχαστών όπως του Mises, του Murray Rothbard, του Frederic Bastiat και άλλα έχουν μεταφραστεί και διασκορπιστεί σε ολόκληρη τη χώρα. Ο Πρόεδρος Bolsonaro έχει φωτογραφηθεί ακόμη και με πορτογαλικά αντίγραφα του «Νόμου» του Bastiat και της «Οικονομικής Πολιτικής» του Mises.

Η σημασία της εκλογής Bolsonaro

Αυτό είναι σημαντικό όχι μόνο επειδή υπογραμμίζει την ανάπτυξη αυτών των ιδεών πέρα από τον στενό φακό της πολιτικής, αλλά και επειδή αποδεικνύει ότι ο Bolsonaro διαθέτει μια ομάδα ταλέντων για να μπορέσει να αξιοποιήσει η κυβέρνηση του. Σύμφωνα με τα λόγια του προέδρου του Mises Brasil, Helio Beltrao, ο νέος πρόεδρος έχει δημιουργήσει μια «αξιόλογη ομάδα με ευγενείς προθέσεις». Αυτό περιλαμβάνει τους μελετητές που συνδέονται με διάφορες ελευθεραγορίτικες και φιλελεύθερες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του Mises Brasil, και έχουν ζητηθεί να καλύψουν θέσεις εντός της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του Bruno Garschagen, ο οποίος παρουσιάζει το δημοφιλές podcast τους. Ο νέος Υπουργός Παιδείας, Ricardo Velez Rodrigues, ήταν ο ίδιος ο φιλοξενούμενος του podcast.

Φυσικά, όταν αναλαμβάνει μια τεράστια κυβερνητική γραφειοκρατία, η οποία εδώ και πολύ καιρό βρίσκεται υπό σοσιαλιστικό έλεγχο, η εξάλειψη των κακών συντελεστών είναι εξίσου σημαντική με τη δημιουργία νέων ταλέντων. Ενώ ο Donald Trump έφερε τον όρο «Deep State» («Bαθύ Κράτος») στο αμερικανικό mainstream, η κυβέρνηση του έχει πληγεί από την αποτυχία να αποστραγγίσει αληθινά το βάλτο της μακράς επαγγελματικής πολιτικής της τάξης. Και εδώ υπάρχει ένας άλλος τομέας, όπου η κυβέρνηση του Bolsonaro προκαλεί πολλές προσδοκίες.

Πολλά υποσχόμενη κυβέρνηση;

Στις 3 Ιανουαρίου, ο αρχηγός του Προεδρείου, Onyx Lorenzoni, ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση Bolsonaro θα απομακρύνει όσους αξιωματούχους συμπαθούν τον κομμουνισμό από θέσεις δημόσιας διοίκησης. Ενώ οι τίτλοι για «κομμουνιστικές εκκαθαρίσεις» από έναν «δεξιό Λατινοαμερικανό ηγέτη» έχουν σχεδιαστεί για να φέρνουν στον νου εικόνες των αιματηρών πολιτικών του Augusto Pinochet και του Jorge Videla, οι απολύσεις των γραφειοκρατών είναι δύσκολο να συγκριθούν με τις «δεξιές ομάδες θανάτου».

Φυσικά, ένας από τους καλύτερους τρόπους να ακολουθηθεί το αντι-μαρξιστικό όραμα του Bolsonaro θα ήταν να αφήσει πολλές από αυτές τις κενές θέσεις ανοικτές ως μέρος μιας γενικής μείωσης της κυβέρνησης της Βραζιλίας. Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση θα δώσει επίσης προσοχή στο προτεινόμενο σχέδιο του Helio Beltrao για την απο-γραφειοκρατικοποίηση της οικονομίας του έθνους.

Ένα άλλο ελπιδοφόρο σημάδι που προήλθε από τον Lorenzoni είναι ότι έχει δώσει εντολή σε όλους τους υπουργούς της κυβέρνησης να εναποθέσουν τα ακίνητα υπό τον έλεγχό τους, ώστε να μπορούν να εντοπίσουν ποια περιουσιακά στοιχεία είναι καλύτερα για ιδιωτικοποίηση. Η ελπίδα είναι ότι η κυβέρνηση Bolsonaro θα ακολουθήσει τις δηλώσεις του νέου υπουργού οικονομίας Paulo Guedes για την «ιδιωτικοποίηση όσων γίνεται να ιδιωτικοποιηθούν». Όχι μόνο οι πωλήσεις αυτές θα βοηθήσουν να μειωθεί το χρέος της χώρας του (τώρα 1,6 τρισεκατομμύριων δολαρίων ή 81,4% του ΑΕΠ), αλλά επιτρέπουν στα περιουσιακά στοιχεία και τις εταιρείες να λειτουργούν πιο αποτελεσματικά χωρίς τον στραγγαλισμό του κυβερνητικού κεντρικού σχεδιασμού.

Κλείνοντας

Ενώ υπάρχουν πολλά σημάδια αισιοδοξίας από τις πρώτες μέρες της κυβέρνησης του Bolsonaro, θα ήταν παράλογο να αγνοήσουμε τις προκλήσεις που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η χώρα. Όπως αναφέρει ο Leandro Roque, η κυβέρνηση κληρονομεί πολυάριθμες προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένου του αυξανόμενου κόστους των προγραμμάτων συνταξιοδότησης και της γήρανσης του πληθυσμού. Θα είναι ένας εκλεγμένος λαϊκιστής πρόθυμος να κάνει τις απαραίτητες επώδυνες μεταρρυθμίσεις; Θα δούμε.

Επίσης, θα ήταν λάθος να συγχέουμε την αντι-μαρξιστική ρητορική ως έναν αληθινό εναγκαλισμό με την ελευθερία και τις ελεύθερες αγορές. Η ιστορία της Αμερικής έχει δείξει πώς ορισμένοι από τους πιο δυνατούς αντιπάλους του κομμουνισμού έχουν θεσπίσει μερικές από τις χειρότερες πολιτικές στην εγχώρια αγορά. Η ομάδα των κλασσικών φιλελεύθερων του Bolsonaro θα μπορέσει να σταθεί ισχυρή με τις πιέσεις του δημόσιου τομέα, ή θα καταλήξει να είναι μια απογοήτευση, όπως τόσοι άλλοι ήταν πριν; Μόνο ο χρόνος θα δείξει.

Αυτό που είναι ενθαρρυντικό είναι να δούμε την άνοδο ενός δημοφιλούς πολιτικού που θέλει να χρησιμοποιήσει την πλατφόρμα του για να αποκαλύψει ανοιχτά τους κινδύνους της μαρξιστικής ιδεολογίας. Εάν η Βραζιλία μπορεί να διατηρήσει μια πορεία του «Λιγότερο Μαρξ, περισσότερο Mises» τότε θα μπορέσει τελικά να ανταποκριθεί στο ανέκαθεν αναγνωρισμένο της δυναμικό.

***

Ο Tho Bishop είναι βοηθός συντάκτης για το Mises Wire
Δημοσιευμένο αρχικά στο Mises Institute

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε περισσότερα: