Λιγότερα όπλα, λιγότερο έγκλημα; Όχι πάντως στην Ευρώπη

0
110
Όπλα

Για πολλούς, προφανώς παραμένει αρκετά καλό να καταλήξουμε απλώς στο ότι «περισσότερα όπλα = περισσότερο έγκλημα», ακόμα και όταν οι αριθμοί αποτύχουν να δείξουν έστω και κάποια μικρή σύνδεση

του Ryan McMacken
Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής

Εισαγωγή

Ως προσθήκη στο άρθρο της περασμένης εβδομάδας σχετικά τον επιπολασμό της κατοχής κυνηγετικών όπλων σε σχέση με τα ποσοστά ανθρωποκτονίας, μπορεί να είναι ενδιαφέρον να εξετάσουμε την ποικιλομορφία που επικρατεί στα ευρωπαϊκά κράτη.

Σε αντίθεση με τις ευρείες γενικεύσεις και τις υπερβολικές απλοποιήσεις που διαδίδουν οι Αμερικανοί υπερασπιστές του ελέγχου των πυροβόλων όπλων σχετικά με τον ευρωπαϊκό έλεγχο πυροβόλων όπλων, υπάρχει στην πραγματικότητα πολύ διαφορετικό εύρος όσον αφορά τους νόμους περί οπλοκατοχής και ελέγχου όπλων σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Ανύπαρκτη η σχέση ανάμεσα στον βαθμό οπλοκατοχής και στην εγκληματικότητα

Επιστρέφοντας στα στοιχεία της Έρευνας για Μικρά Όπλα, που δημοσιεύθηκαν νωρίτερα αυτό το έτος, βλέπουμε ότι η κατοχή όπλων στην Ευρώπη κυμαίνεται από 2 ανά 100 άτομα στην Ουγγαρία έως 39 ανά 100 στη Σερβία:

Όπλα ανά 100 κατοίκους σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες.

Αν συγκρίνουμε αυτούς τους αριθμούς με τα ποσοστά ανθρωποκτονίας, ωστόσο, σαφώς δεν βρίσκουμε κάποια σχέση.

Ανθρωποκτονίες με όπλα ανά χώρα της Ευρώπης.

Όμως, όπως μπορούμε να δούμε, τα όπλα πολιτών στην Αυστρία, για παράδειγμα, είναι έξι φορές πιο πολυάριθμα από ό,τι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αλλά το ποσοστό ανθρωποκτονίας είναι χαμηλότερο στην Αυστρία. Ομοίως, στην Ελβετία υπάρχουν δώδεκα φορές περισσότερα όπλα από ό,τι στην Ολλανδία. Ωστόσο, και οι δύο χώρες έχουν περίπου τα ίδια ποσοστά ανθρωποκτονίας.

Οι προσπάθειες για να αποδειχθεί η αιτιότητα εδώ, αποτυγχάνει εντελώς όταν κοιτάξουμε τη Ρωσία. Στη Ρωσία, υπάρχει ένα μέτριο ποσοστό 12 όπλα ανά 100 άτομα – το οποίο είναι περίπου το ήμισυ της ελβετικής περίπτωσης. Και όμως το ποσοστό ανθρωποκτονίας της χώρας είναι 10,8 ανά 100.000.

Τι εξηγεί τις διαφορές;

Στην περίπτωση της Ρωσίας, τουλάχιστον, σίγουρα δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους χαλαρούς νόμους ελέγχου των όπλων. Η ιδιοκτησία όπλων απαιτεί εγγραφή και αδειοδότηση. Τα όπλα και τα τουφέκια με μικρότερες κάννες ελέγχονται αυστηρά.

Αντίθετα, τα όπλα είναι ευκολότερο να αποκτηθούν στην Ελβετία, τη Φινλανδία, τη Σερβία και την Αυστρία – αν και στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν απαιτήσεις εγγραφής και αδειοδότησης. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η Τσεχική Δημοκρατία, η οποία, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, έχει πολύ χαλαρούς νόμους περί όπλων. Στην πραγματικότητα, είναι εξαιρετικά εύκολο να αποκτηθεί άδεια κρυφής οπλοφορίας στη χώρα και έχουν εκδοθεί περισσότερες από 200.000 τέτοιες άδειες (σε μια χώρα με λιγότερους από 11.000.000 ανθρώπους).

Η Τσεχική Δημοκρατία κατέγραψε επίσης πρωτοσέλιδα τα τελευταία χρόνια με πρόσθετες νομοθετικές προσπάθειες για την περαιτέρω μείωση των περιορισμών των όπλων σε ορισμένες περιπτώσεις. Η Τσεχική Δημοκρατία, παρεμπιπτόντως, έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανθρωποκτονίας στην Ευρώπη, σε λιγότερο από 1 ανά 100.000.

Ιδιοκτησία όπλων κατ’ οίκον και επιπολασμός οπλοκατοχής

Εντούτοις, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι ακόμη και σε περιπτώσεις όπου το ποσοστό κατοχής πυροβόλου όπλου είναι υψηλό, τα ποσοστά ιδιοκτησίας όπλων (σε οικιακό επίπεδο) ενδέχεται να είναι ακόμη χαμηλά. Δηλαδή, είναι εντελώς εφικτό σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο μικρός αριθμός ατόμων να κατέχουν τα περισσότερα από τα όπλα που λέει η Έρευνα Μικρών Όπλων ότι υπάρχουν. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια κατάσταση στην οποία λίγοι άνθρωποι έχουν όπλα παρά το γεγονός ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός όπλων συνολικά. Ωστόσο, ενώ αυτό είναι θεωρητικά δυνατό, δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα κοινό φαινόμενο. Επιπλέον, η κατάσταση αυτή είναι πιο πιθανή στις φτωχότερες χώρες, όπου το υψηλό κόστος των πυροβόλων όπλων, σε συνδυασμό με τις άδειες που έχουν χορηγηθεί από την κυβέρνηση, είναι απαγορευτικό για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, αφήνοντας την ιδιοκτησία ρεαλιστική επιλογή μόνο σε σχετικά λίγους πλούσιους κατοίκους.

Ωστόσο, οι διεθνείς συγκρίσεις όσον αφορά τα ποσοστά ιδιοκτησίας όπλων είναι δύσκολο να βρεθούν. Τα περισσότερα άρθρα που σκοπεύουν να κάνουν αυτές τις συγκρίσεις συνήθως χρησιμοποιούν τα στοιχεία της Έρευνας για Μικρά Όπλα και έτσι συγκρίνουν απλώς το ποσοστό κατοχής των όπλων. (Τουλάχιστον, αν ληφθεί υπόψη τόσο ο επιπολασμός των όπλων όσο και η σχετική ευκολία αγοράς σε χώρες όπως η Ελβετία, η Αυστρία και η Σερβία, έχουμε αρκετούς λόγους να πιστεύουμε ότι τόσο τα ποσοστά ιδιοκτησίας όπλων όσο και ο επιπολασμός είναι συγκριτικά υψηλά σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης).

Λίγοι υπερασπιστές των περιορισμών στην κατοχή όπλων ασχολούνται με αυτά τα στοιχεία, ωστόσο. Για πολλούς, προφανώς παραμένει αρκετά καλό να καταλήξουμε απλώς στο ότι «περισσότερα όπλα = περισσότερο έγκλημα», ακόμα και όταν οι αριθμοί αποτύχουν να δείξουν έστω και κάποια μικρή σύνδεση.

***

Αναδημοσίευση από το Mises Institute

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε περισσότερα: