Μπορεί η Κίνα να εκθρονίσει το Δολάριο;

0
377
Δολάριο

Το λάθος της Κίνας είναι ότι πιστεύει ότι το νόμισμά της θα επιβληθεί με καταστολή και όχι με εμπιστοσύνη στην αγορά. Στις ΗΠΑ, η Federal Reserve παρακολουθεί συνεχώς τον τρόπο διατήρησης της εμπιστοσύνης και αύξησης της χρήσης του δολαρίου ΗΠΑ. Εξαιτίας αυτού, η Κίνα θα αποτύχει

 

του Daniel Lacalle
Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής

Εισαγωγή

Εάν κάτι αποτελεί ειρωνεία, είναι ότι οι πολιτικοί πάντοτε πιστεύουν ότι το χρήμα είναι και το μονοπώλιο τους. Τα στοιχεία για το 2016 της BIS (Τράπεζα Διεθνούς Διακανονισμού) δείχνουν μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα από εκείνη που θέλουν να δούμε οι ευρωπαϊκές, ιαπωνικές και κινεζικές κεντρικές τράπεζες. Το αμερικανικό δολάριο δεν είναι μόνο το πιο εμπορεύσιμο νόμισμα στον κόσμο, αλλά η χρήση του αυξήθηκε από το 2013 από 87% σε 87,6% επί των παγκόσμιων συναλλαγών.

Το ευρώ όχι μόνο εξακολουθεί να είναι παγκόσμιο ανέκδοτο, αλλά η χρήση του έχει μειωθεί από το 2013, από 33% σε 31% των συναλλαγών. Να θυμάστε ότι το άθροισμα όλων των συναλλαγών που υπολογίζει η BIS είναι 200%, επειδή κάθε νομισματική συναλλαγή περιλαμβάνει ένα ζεύγος σε άλλο νόμισμα. Το κινεζικό νόμισμα, το γιουάν, χρησιμοποιείται μόνο στο 4,0% των συναλλαγών, σε μια χώρα που υπερβαίνει το 15% της παγκόσμιας οικονομίας.

Οι μύθοι περί εκτόπισης του δολαρίου ΗΠΑ

Τώρα, όπως ακούσαμε σε δεκάδες περιπτώσεις στο παρελθόν, όταν θεωρίες συνωμοσιών εξετάζονται και διαβάζουμε σε διαφορετικές ειδήσεις, ότι η Κίνα και η Ρωσία πρόκειται να εκτοπίσουν το αμερικανικό δολάριο, ξεκινώντας συμφωνίες πετρελαίου και άλλων βασικών προϊόντων σε γιουάν. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν επιστέψει στα εγχώρια νομίσματα για συναλλαγές χρησιμοποιώντας χρηματικά εργαλεία ως swaps και προθεσμιακά συμβόλαια, επιδιώκοντας να μειώσουν την επιρροή του δολαρίου και τους συναλλαγματικούς κινδύνους.

Θα εκτοπίσουν τα μέτρα αυτά το αμερικανικό δολάριο ως βασιλιά των νομισμάτων; Λυπάμαι πολύ, αλλά οι αναφορές για το τέλος του δολαρίου είναι απλά θεωρίες συνωμοσίας.

Ένα νόμισμα δεν αποτελεί παγκόσμιο αποθεματικό, επειδή έτσι αποφασίζεται από μια κυβέρνηση ή ομάδα ή επειδή επιβάλλεται στρατιωτικά. Εάν ένα νόμισμα θα μπορούσε να επιβληθεί από στρατιωτική δύναμη ή από πολιτική καταστολή, το σοβιετικό ρούβλι θα ήταν παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και το κινεζικό γιουάν δεν θα αποτελούσε μόνο 4% των παγκόσμιων συναλλαγών. Ένα νόμισμα γίνεται παγκόσμιο αποθεματικό, όταν η εμπιστοσύνη σε αυτό ως μέσο πληρωμής και ως αποθεματικό αξίας διατηρείται σε ολόκληρο τον κόσμο εν όψει των ενδείξεων κινδύνων όσον αφορά τα τοπικά νομίσματα.

Η μεγαλομανία και οι λανθασμένες πολιτικές των πολιτικών σε όλο τον κόσμο όσον αφορά την ικανότητά τους να χειραγωγούν την αγοραστική δύναμη των τοπικών νομισμάτων τους είναι ακριβώς αυτό που ενισχύει τη θέση του δολαρίου ΗΠΑ ως παγκόσμιου αποθεματικού. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το ελβετικό φράγκο, το δολάριο του Καναδά ή το δολάριο της Αυστραλίας χρησιμοποιούνται περισσότερο από το γιουάν και νομίσματα άλλων φαινομενικά παντοδύναμων στρατιωτικών δυνάμεων. Δεν είναι η στρατιωτική ή πολιτική καταπίεση που καθιστά ένα νόμισμα ελκυστικό, αλλά μάλλον την αξιοπιστία και το βάθος της δευτερογενούς αγοράς του.

Όπως εξηγώ στο Escape from the Central Bank Trap (BEP):

«Οι ΗΠΑ μπορούν να πραγματοποιήσουν πολλές λανθασμένες πολιτικές υποτίμησης επειδή πάντα εξετάζουν λεπτομερώς την παγκόσμια ζήτηση για δολάριο και φροντίζουν να παραμένει ένα παγκόσμιο αποθεματικό. Με άλλα λόγια, δίνουν πάντα έμφαση στη δευτερογενή αγορά και την εμπιστοσύνη στην οικονομία και τους θεσμούς της, καθώς και στη διατήρηση μιας ανοικτής οικονομίας και κεφαλαιαγορών. Όσοι σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν τη νομισματική πολιτική χωρίς να κατανοήσουν τη σημασία της διατήρησης του καθεστώτος ως αποθεματικού αξίας και γενικά αποδεκτού μηχανισμού ανταλλαγής, πιστεύοντας ότι αυτό είναι κάτι που η κυβέρνηση αποφασίζει με διάταγμα, θα αποτύχουν πάντα. Και θα φτωχοποιήσουν εκείνους που προσποιούνται ότι υπερασπίζονται, τους φτωχούς».

 

Γιατί η Κίνα θα αποτύχει να εκθρονίσει το δολάριο

Πιστεύω ότι η Κίνα θα αποτύχει στην προσπάθειά της να επιβάλει το γιουάν ως νόμισμα για παγκόσμιες συναλλαγές για διάφορους λόγους. Πρώτον, επειδή θέλει ο κόσμος να αποδεχτεί ευρέως το γιουάν, διατηρώντας παράλληλα τη νομισματική καταστολή μέσω ελέγχων κεφαλαίου (capital controls). Όπως λένε οι Βρετανοί, θέλουν και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο. Τι είδους παγκόσμιο αποθεματικό μπορεί να δημιουργηθεί, όταν επιβάλλονται έλεγχοι κεφαλαίου; Κανένα. Κανένας οικονομικός πράκτορας δεν θα το δεχθεί.

Δεύτερον, επειδή οι περισσότεροι οικονομικοί παράγοντες γνωρίζουν ότι οι τεράστιες ανισορροπίες της κινεζικής οικονομίας πιθανόν να συγκαλυφθούν με τεράστια υποτίμηση. Ο μέσος όρος των εκτιμήσεων υπολογίζεται μεταξύ της επιπρόσθετης υποτίμησης κατά 18% και 20% έναντι των κύριων νομισμάτων συναλλαγής κατά τα επόμενα πέντε έτη. Όσο περισσότερο καθυστερεί αυτή η αναπόφευκτη διόρθωση, τόσο μικρότερη είναι η δυνατότητα ενίσχυσης της αξιοπιστίας του γιουάν ως παγκόσμιου αποθεματικού.

Τρίτον, η οικονομική ισορροπία είναι εναντίον τους. Ο λόγος για τον οποίο η Κίνα διατηρεί εντελώς απαρχαιωμένους ελέγχους κεφαλαίου είναι ότι οι εγχώριοι οικονομικοί παράγοντες, μόλις ανοίξουν οι αγορές, κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να απαλλαγούν από το γιουάν τους, ενόψει των τεκμηρίων μιας τεράστιας υποτίμησης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Κίνα έχει χάσει σχεδόν το ένα τρίτο των αποθεμάτων της σε ξένο νόμισμα μέσα σε λίγα χρόνια.

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο η Κίνα και η Ρωσία θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή για το αμερικανικό δολάριο θα ήταν να υπερασπιστούν το υγιές χρήμα και να τερματίσουν τη καταστροφική νομισματική πολιτική που ασκούν οι κυβερνήσεις τους. Πρέπει να δεσμευτούν για την επιστροφή σε έναν χρυσό κανόνα και να αποφύγουν τις μαζικές αυξήσεις της προσφοράς χρήματος. Ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει, αλλά συνεχίζουν να εξαπλώνουν τις νομισματικές ανισορροπίες της Κίνας στον υπόλοιπο κόσμο.

Όλοι διεξάγουν νομισματικούς πολέμους

Ένας πόλεμος νομισμάτων είναι το μόνο πράγμα που αρνούνται όλοι ότι κάνουν και ταυτόχρονα ο καθένας το κάνει. Και αυτό είναι που ζούμε, μια δυσανάλογη αύξηση της παγκόσμιας προσφοράς χρήματος. Η Κίνα ξεπερνά τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Ε.Ε. στην ανισορροπία μεταξύ της αύξησης της προσφοράς χρήματος και της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ, κάτι που τελειώνει πάντα άσχημα. Η αύξηση της προσφοράς χρήματος της Κίνας είναι πάνω από το διπλάσιο της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ εδώ και χρόνια.

Η διαφορά μεταξύ ενός παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος και των υπόλοιπων, με όλα τα σφάλματα και τις ανισορροπίες που κάνουν οι ΗΠΑ, είναι ότι ωφελείται σε σχετικούς όρους από τα λάθη των άλλων χωρών. Πολλές κυβερνήσεις πιστεύουν ότι μπορούν να εφαρμόζουν την ίδια νομισματική πολιτική με τις ΗΠΑ απλώς και μόνο επειδή οι πολιτικοί αποφασίζουν έτσι. Έτσι, η μία κεντρική τράπεζα μετά την άλλη, μία χώρα μετά την άλλη, προσεγγίζουν τον νομισματικό γκρεμό με την υπόθεση ότι «δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος», «όλοι το κάνουν» και «αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά». «Σε αυτόν τον αγώνα προς στο ναδίρ, ο καθένας βαδίζει χέρι-χέρι σαν την οικογένεια von Trapp στη Μελωδία της Ευτυχίας. Αλλά όταν φτάσουν στην άκρη του γκρεμού, το ντόμινο καταρρέει και επηρεάζει μόνο εκείνα τα νομίσματα που παρίσταναν τους Θεούς, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τη δευτερογενή ζήτηση, την παγκόσμια εμπιστοσύνη και χρήση ως προς αυτά.

«Μπορούμε να κάνουμε ό,τι κάνει η Federal Reserve, ακόμα και εάν δεν είμαστε παγκόσμιοι, ισχυροί και ευρέως αποδεκτοί ως νομίσματα». Αυτό είναι το νούμερο ένα λάθος των κεντρικών τραπεζών σε όλο τον κόσμο. Φυσικά, οι κυβερνήτες όλων αυτών των χάρτινων αυτοκρατοριών συμβουλεύονται εκατοντάδες οικονομολόγους, που τους λένε ότι τίποτα δεν θα συμβεί, αν αυξήσουν τις νομισματικές ανισορροπίες. Και αυτό είναι πάντα λάθος. Αλλά η ζημιά πληρώνεται από άλλους.

Κλείνοντας

Η πρόοδος των κρυπτονομισμάτων σε αυτόν τον αγώνα για να δούμε ποιος θα καταστρέψει περισσότερο την αγοραστική δύναμη του νομίσματός του, αποτελεί απειλή όχι μόνο για το γιουάν ή το ευρώ, αλλά και για το δολάριο ΗΠΑ. Αυτό που πρόβλεψε ο Hayek στο Choice in Currency (1976) και το Denationalisation of Money (1990) δεν σταματάει: η καταστροφή του μονοπωλίου των χρημάτων στα χέρια των κρατών.

Το λάθος της Κίνας είναι ότι πιστεύει ότι το νόμισμά της θα επιβληθεί με καταστολή και όχι με εμπιστοσύνη στην αγορά. Στις ΗΠΑ, η Federal Reserve παρακολουθεί συνεχώς τον τρόπο διατήρησης της εμπιστοσύνης και αύξησης της χρήσης του δολαρίου ΗΠΑ. Εξαιτίας αυτού, η Κίνα θα αποτύχει. Θα γίνει άλλο ένα θύμα εκείνων που δεν κατάλαβαν ότι τα χρήματα δεν είναι αυτά που επιβάλλει η κυβέρνηση, αλλά αυτό που αποδέχονται οι πολίτες.

Ο μόνος τρόπος να απειληθεί ένα παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα είναι με το να υπάρξει άλλο ισχυρότερο και με το να υπερασπιστεί την αγοραστική του δύναμη. Οποιοσδήποτε άλλος τρόπος θα αποτύχει. Καλύτερα το κακό που γνωρίζετε παρά ένα κακό που είναι άγνωστο.

***

Can China Really Dethrone the Dollar? Δημοσιευμένο αρχικά στην Ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Ludwig von Mises

 

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε περισσότερα: