Ο πόλεμος της Ε.Ε. κατά της ελευθερίας του λόγου συνεχίζεται

0
306
Ελευθερία λόγου

Όπως επισημάνθηκε από τον Murray Rothbard, το δικαίωμα στην ελευθερία λόγου δεν αποτελεί ειδικό δικαίωμα, αλλά είναι στενά συνδεδεμένο με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας

Πρώτη ενημέρωση: Οκτώβριος 2018

του Ryan McMacken

Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής

Ένα ευρωπαϊκό δικαστήριο αποφάσισε ότι ο κόσμος  μπορεί να πληρώσει πρόστιμο και να διωχθεί σε ποινικό δικαστήριο αν μιλήσει για θρησκευτικές προσωπικότητες. Συγκεκριμένα, το να λέει κάποιος πράγματα για τον μουσουλμάνο προφήτη Μωάμεθ είναι απαγορευμένο και του αρμόζει η κρατική τιμωρία:

«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε ότι μια γυναίκα που καταδικάστηκε από αυστριακό δικαστήριο επειδή αποκάλεσε τον προφήτη Μωάμεθ παιδεραστή δεν δέχτηκε επίθεση στο δικαίωμα της ελευθερίας λόγου της. Η γυναίκα, που ονομάστηκε μόνο ως κυρία S, 47 ετών, από τη Βιέννη, λέγεται ότι είχε δύο σεμινάρια όπου συζήτησε το γάμο μεταξύ του Προφήτη Μωάμεθ και ενός έξαχρονου κοριτσιού, την Aisha […] Η κ. S. αργότερα καταδικάστηκε το Φεβρουάριο του 2011 από το Περιφερειακό Ποινικό Δικαστήριο της Βιέννης για την συκοφάντηση της θρησκευτικής διδασκαλίας και διατάχθηκε να καταβάλει πρόστιμο 480 ευρώ συν τα δικαστικά έξοδα».

 

Ο πρωταρχικός συλλογισμός του δικαστηρίου είναι ότι τα σχόλια της γυναίκας θα έπρεπε να καταδικαστούν γιατί θα μπορούσαν «να προκαλέσουν προκαταλήψεις και να απειλήσουν τη θρησκευτική ειρήνη […]» Ωστόσο, η κυρία S δεν κατηγορείται ότι λέει οτιδήποτε που ενθαρρύνει τη βία είτε γενικά είτε με οποιονδήποτε τρόπο. Με άλλα λόγια, τα ανθρώπινα δικαιώματα πετάγονται από το παράθυρο, αν η άσκηση αυτών των δικαιωμάτων μπορεί να προκαλέσει άσχημα αισθήματα σε άλλους ανθρώπους.

Αυτό το πράγμα είναι συγκλονιστικό για τους Αμερικανούς, βέβαια, αλλά είναι συνηθισμένο μέχρι τώρα στην Ευρώπη (και στον Καναδά), όπου μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει μεγάλα πρόστιμα, ακόμη και φυλάκιση αν εκφράζει αντιδημοφιλείς απόψεις.

Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν:

  • Ένας υποψήφιος στις ευρωπαϊκές εκλογές συνελήφθη στη Βρετανία επειδή ανέφερε ένα απόσπασμα από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ για το Ισλάμ.
  • Ο Geert Wilders, πολιτικός της Ολλανδίας, δικάστηκε με πέντε κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων των «εγκληματικών προσβολών μουσουλμάνων λόγω της θρησκείας τους».
  • Τόσο ο Mark Steyn όσο και ο Ezra Levant οδηγήθηκαν στην Καναδική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με την κατηγορία ότι είναι «ισλαμοφοβικοί».

Επιπλέον, αντικατοπτρίζει μια μεγαλύτερη περιφρόνηση για την ιδιωτική ιδιοκτησία που είναι διαδεδομένη στην Ευρώπη. Σκεφτείτε ότι τα σχόλια της γυναίκας προφανώς έγιναν σε «δύο σεμινάρια». Προφανώς, κανείς που δεν ήθελε να ακούσει τις ιδέες της κυρίας S δεν αναγκάστηκε να το πράξει. Και δεν υπάρχει κανένας ισχυρισμός ότι η κ. S παραβίασε την ιδιοκτησία κάποιου για να εκφράσει αυτές τις ιδέες.

Όπως επισημάνθηκε από τον Murray Rothbard, το δικαίωμα στην ελευθερία λόγου δεν αποτελεί ειδικό δικαίωμα, αλλά είναι στενά συνδεδεμένο με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας. Εάν η κυρία S εξέφραζε τις ιδέες της σε ένα μέρος και με τρόπο που δεν παραβίαζε τα δικαιώματα ιδιοκτησίας κάποιου άλλου, τότε ενεργούσε ειρηνικά και με τρόπο που σέβεται τα δικαιώματα των άλλων. Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι δεν υπήρξε κανένας εξαναγκασμός ή βία που να εμπλέκεται στην έκφραση των ιδεών της κυρίας S.

Το Δικαστήριο, ωστόσο, αποφάσισε ότι η κατάλληλη αντίδραση στις ειρηνικές της δραστηριότητες είναι η χρήση βίας – επιβάλλοντας πρόστιμα.

Επιπλέον, το δικαστήριο φαίνεται να μην ενδιαφέρεται για το εάν τα γεγονότα που αναφέρθηκαν από την κυρία S σχετικά με το γάμο του Μωάμεθ με μια νεαρή κοπέλα είναι ακριβή ή όχι. Αυτό φαίνεται να είναι σημαντικό για τους περισσότερους λογικούς ανθρώπους, αλλά με την προϋπόθεση ότι τα σχόλια της κυρίας S σχετικά με την ανήλικη νύφη του Μωάμεθ είναι ακριβή – όπως φαίνεται – το δικαστήριο παίρνει ουσιαστικά τη θέση ότι τα γνωστά ιστορικά γεγονότα αποτελούν κάποιο είδος μίσους.

Κλείνοντας

Ο απώτερος στόχος, φαίνεται, είναι η πίεση σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες παρά το κόστος που επιβάλλεται στις βασικές ελευθερίες τους. Αξίζει ωστόσο να αναρωτηθεί κανείς, αν το Δικαστήριο θα αντιδρούσε με ίδια θέρμη σε εξίσου δυσφημιστικά σχόλια σχετικά με τον Χριστιανισμό ή τους Χριστιανούς.

Οι κρατικές ποινές αυτού του είδους, φυσικά, δεν πρέπει να συγχέονται με τις μη κυβερνητικές προσπάθειες για να σιωπήσουν οι επικριτές. Ενώ οι Αμερικανοί σίγουρα αρέσκονται στο να ξεκινούν εκστρατείες για να απομακρύνουν τους ανθρώπους ή να τους εξοστρακίζουν όταν λένε αντιδημοφιλή πράγματα, οι ενέργειες αυτές είναι παρόλα αυτά ποιοτικά διαφορετικές από αυτές που έχουν μεταφερθεί σε αστικό ή ποινικό δικαστήριο από κυβερνητικούς αξιωματούχους και στη συνέχεια απειλούν τον κατηγορούμενο με χιλιάδες δολάρια σε πρόστιμα, ή ακόμα και φυλάκιση.

***

 

Δημοσιευμένο αρχικά στο Mises Institute

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε σχετικά: