Τι θα πρέπει να μας διδάξουν οι πρόσφατες διαδηλώσεις στη Γαλλία

0
520
Γαλλία

Όμως, οι διαδηλώσεις στη Γαλλία μας δείχνουν και το δρόμο τον οποίο πρέπει να ακολουθήσουν τα αντισυστημικά κόμματα της Ευρώπης. Να σταματήσουν το φλερτ με τον ξεπερασμένο κρατισμό, που στην πραγματικότητα είναι ο καλύτερος σύμμαχος των φιλελέφτ ελίτ

Πρώτη ενημέρωση 18/11/2018

του Τηλέμαχου Χορμοβίτη

Εισαγωγή

Ο εκλεκτός των φιλελέφτ ελίτ, ο Μανού Μακρόν, επέβαλε «πράσινους» φόρους στα καύσιμα (σαν και αυτούς που υποστηρίζει ο ΣΚΑΙ), οι τιμές τους εκτοξεύτηκαν και οι Γάλλοι έξαλλοι βγήκαν στους δρόμους! Όχι, δεν βγήκαν στους δρόμους οι «προοδευτικοί» της σαμπάνιας αλλά οι μικρομεσαίοι Γάλλοι, αφού αυτοί πλήττονται από τους τρέντι «οικολογικούς» φόρους, που τόσο λατρεύει το σοσιαλφιλελεύθερο καθεστώς. Το κίνημα λέγεται «κίτρινα γιλέκα», στις διαδηλώσεις τους συγκέντρωσαν πάνω από 250.000 άτομα και η κοινή γνώμη φαίνεται να τους υποστηρίζει με ποσοστά που αγγίζουν το 75%.

Η «μπίζνα» της «κλιματικής αλλαγής»

Και είχε στηθεί τόσο αριστοτεχνικά αυτή η μπίζνα της «κλιματικής αλλαγής» και της «πράσινης ανάπτυξης»! Οι κυβερνήσεις επέβαλαν «οικολογικούς φόρους» και επέκτειναν την εξουσία τους, οι ΜΚΟ τσέπωναν παχυλές χρηματοδοτήσεις, οι διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες έπαιρναν τεράστιες κρατικές επιδοτήσεις για επενδύσεις που δεν θα στέκονταν ούτε για μια στιγμή σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς, τα ΜΜΕ και τα σχολεία είχαν αναλάβει την – οργουελικών διαστάσεων – προπαγάνδα. Και όσο για τον απλό πολίτη και τον φορολογούμενο; E, αυτός θα έπρεπε να το βουλώσει, να πληρώνει χαρούμενος τους πράσινους φόρους του και να κάνει πλούσιους με τα χρήματα του κάποια κρατικοδίαιτα λαμόγια!

Δυστυχώς όμως για τη σοσιαλφιλελεύθερη ελιτ, η «πλέμπα» αντέδρασε και, όπως φαίνεται από τα γεγονότα στη Γαλλία, είναι πιο θυμωμένη από ποτέ. Αυτό το γιγαντίαιο πρόγραμμα οικονομικά αναλφάβητου κρατισμού και χυδαίου κορπορατισμού με «πράσινη» προβιά έχει χαμηλότερη δημοτικότητα και από την δημοτικότητα του Μακρόν.

Δεν αποτελεί κάτι καινούριο για τη Γαλλία

Όσο και να μας κάνει εντύπωση, οι σοσιαλιστές Γάλλοι έχουν παράδοση στις φορολογικές εξεγέρσεις. Τον Ιούλιο του 1953 ο βιβλιοπώλης Πιέρ Πουζάντ μαζί με άλλα είκοσι άτομα εμπόδισε τους εφοριακούς να κάνουν έρευνα στα βιβλία ενός άλλου καταστηματάρχη . Με αφορμή αυτό το γεγονός, σχηματίστηκε γύρω από τον Πουζάντ ένα πραγματικό λαϊκό κίνημα που αποτελούνταν από αγρότες, καταστηματάρχες, μικροεπιχειρηματίες. Τα επόμενα χρόνια, το κίνημα αυτό γιγαντώθηκε , εκμεταλλευόμενο τη δυσφορία του μέσου Γάλλου με ένα κράτος που γονάτιζε τη μικρή ιδιωτική πρωτοβουλία με τη βαριά φορολογία και ευνοούσε με διάφορους τρόπους τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Διαδηλώσεις εναντίον των φόρων διοργανώθηκαν σε όλη τη Γαλλία ενώ κάποια μέλη του κινήματος για να διαμαρτυρηθούν έφτασαν στο σημείο να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις κρατικές τράπεζες. Το 1956 το κόμμα, πια, του Πιέρ Πουζάντ μπήκε θριαμβευτικά στη γαλλική Βουλή με 56 βουλευτές.

Τι χρειάζεται η Ευρώπη

Όμως, οι διαδηλώσεις στη Γαλλία μας δείχνουν και το δρόμο τον οποίο πρέπει να ακολουθήσουν τα αντισυστημικά κόμματα της Ευρώπης. Να σταματήσουν το φλερτ με τον ξεπερασμένο κρατισμό, που στην πραγματικότητα είναι ο καλύτερος σύμμαχος των φιλελέφτ ελίτ (την κρατικίστικη οικονομική ατζέντα την δοκίμασε η Λεπέν στις τελευταίες προεδρικές εκλογές και απέτυχε οικτρά, αφού αποξένωσε τους δεξιούς ψηφοφόρους).

Αντίθετα, να βασιστούν σε ένα grassroots, λαϊκό, φιλελεύθερο κίνημα από καταστηματάρχες, μικροεπιχειρηματίες, υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα, το οποίο θα ζητάει δραστική μείωση του κράτους και της φορολογίας. Ένα κίνημα του απλού ανθρώπου που κερδίζει τα προς το ζην στην ελεύθερη αγορά με σκληρή δουλειά και βλέπει το Μεγάλο Κράτος, με συνεχείς, ληστρικές φοροεπιδρομές, να λεηλατεί τα εισοδήματα και την ιδιοκτησία του, για να διατηρήσει τα προνόμιά τα δικά του και των συμμάχων του. Ένα κίνημα που θα στρέφεται ενάντια στο εγχώριο παρασιτικό κράτος αλλά και ενάντια στην φορομπηχτική, κορπορατιστική Ευρωπαϊκή Ένωση, στα μεγάλα κρατικοδίαιτα οικονομικά συμφέροντα και στις επιδοτούμενες ΜΚΟ.

Ένας σύγχρονος, ανανεωμένος «πουζαντισμός» είναι αυτό που χρειάζονται σήμερα οι χώρες της Ευρώπης.

***

Βρίσκετε ενδιαφέροντα τα άρθρα στην «Ελεύθερη Αγορά»; Εκτιμάτε την προσπάθεια μας; Κάντε τώρα μια δωρεά 5 ευρώ και ενισχύστε μας.





Διαβάστε περισσότερα: